jeszcze nie tak dawno niezastąpiony teraz spogląda smutnym wzrokiem ptaków z zakurzonymi skrzydłami zapach świeżej kawy i dotyk ciepłe dłoni stały się wspomnieniem niewdzięczność odesłała go do lamusa za wysługę lat nagroda zapomnienia pozostawiony w kącie czeka na... aż któregoś dnia niezgrabna dłoń utrąci wysłużone ucho bez sentymentu posyłając na cmentarz kobiecych kaprysów