natchnienie posiwiało niczym stara nadzieja zgarbiona pod ciężarem zawodów już nie spogląda w gwiazdy kruche słowa trącą przebrzmiałym echem zmęczone myśli nie spłodzą urodzajnych rymów postrzępione skrzydła niskich lotów nie wzniosą ponad przeciętność coraz trudniej oderwać się od ziemi