pewnego razu spotkałem los serdecznym palcem wskazał niebo w chmurach ujrzałem damę pik już wtedy byłaś moją ewą minęło wiele długich dni aż pojawiłaś się jesienią jak napisany wierszem list oplotłaś serce me poezją odtąd już jesteś tylko ty choć róż w ogrodzie nie brakuje lecz tylko jedna spełnia sny tak pięknie kocha i całuje przyniosłaś z sobą życia smak wiosnę tęsknotę i nadzieję znów księżyc ma okrągłą twarz i srebrną dłonią pieści ziemię