pamiętam jesień niezwyczajną taką zimną a jednak upalną malowała purpurą serca potem była szczęścia iskierka później płomień tak piękny złoty i kasztan jak rude klejnoty jak deszcz z uśmiechem pełne wdzięku zachęcały by wziąć je do ręki i z nadzieją do kieszeni schować szepcząc cicho do miłości prowadź pamiętam oczy jak słońce pełne ciepła z wyzwaniem patrzące rozbiegane a jednak spokojne jak strumienie jak kwiaty polne pamiętam to była jesień nie maj nie czerwiec nie wrzesień lecz listopad który często płacze ale wtedy było inaczej