pochylam się jak drzewo czas smaga latami życie nie rozpieszcza kasztany nie zawsze przynoszą szczęście nie - nie narzekam chociaż coraz częściej muszę nakładać dodatkową odzież i przysiadać na ławeczce nadal uważam że człowiek jak wino i wierzę w złotą jesień kocham ją jej zmienność i kaprysy kolorową dojrzałość kobiecą naturę jest piękna pomimo utrapień z babim latem melancholijnych wieczorów jest królową złota i czerwieni