rozbite uczucia
trzeszczą pod butami
odchodzę żegnany milczeniem
egoizmem zbrukany
bez łez burzy nadziei
zdrada mi towarzyszy
gorycz poległych marzeń
a jednak cisza krzyczy
92 odsłon
Komentarze (5)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
krzyczy i to jak
Masz rację Gizelo1 czasem to już nie krzyk, to obezwładniający wrzask.
bardzo mi się podoba...nic ująć nic dodać...bardzo prawdziwy...pozdrawiam
Cisza ma różne oblicza... Jest cisza, która leczy i która zabija... :( Najdokuczliwsza i najhałaśliwsza jest ta, która towarzyszy dezintegracji naszej osobowości... Nie dajmy się takiej ciszy...
Dziękuję za komentarze i pozdrowienia i również pozdrawiam:)