siedząc pod dębem
snuliśmy plany
syceni ciepłem
swoich dłoni
czas pokrył szronem
moje i dębu skronie
odeszłaś
zabierając marzenia
tylko żołędzie wspomnień
jak co roku - spadają
do moich stóp
86 odsłon
Komentarze (5)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
ty też ibis dzisiaj chyba masz gorsz dzień --stóp-- ale wiersz przepiękny
No... Mówiłam,że kobieta... ;) Zgubiłeś kropeczkę nad Ż Tak, wiersz piękny- przyznaję rację gizeli! Andrzeju- ,, kogo nie boli , ten nie pisze wierszy, bo i po co? Pisanie wierszy to dla poety uśmierzające tabletki ze słów - jak śpiewa Stare Dobre Małżeństwo. Pamiętaj o tym, kiedy będziesz pisał kolejny wiersz! :)) Pozdrawiam cieplutko :)
Widzę, że mój smutek widoczny dzisiaj dla wszystkich:(
Dzięki Biedroneczko - miłego dnia. Zaczęłaś milutkim wierszem:)
fajny :)