żonie trzy wiosny minęły trzy przeszły jesienie były smutki i żale i miłości tchnienie głębokiej jak morze spokojnej w przypływie w namiętności gorącej i w kłótni wstydliwej jak sztormowe fale rwąca i wzburzona pełna namiętności i tak słodko słona wciągająca błękitem gorejących oczu niczym górska lawina na urwistym zboczu i piękna jak pola usłane makami z czarującym uśmiechem dźwięczącym perłami to dla niej i dla ciebie jestem tu i teraz to dla niej dla ciebie pragnę żyć i umierać