żywy pośród martwych zaplątany we wspomnieniach jak w sidłach babiego lata przystaję płynący czas przysiadł na ławce nigdzie się nie spieszy jest u siebie pośród chryzantem kroczy zaduma błądzą myśli powracają echa smutki i uśmiechy pochylają się nad grobami w liściach szeleszczą pełne tajemnic słowa niczym jesienna spowiedź tutaj raz jeszcze można wejść do tej samej rzeki popłynąć pod prąd by odnaleźć ciepło u źródła tęsknoty Andrzej Iwanowicz – Wrocław 30.10.2021r