ukrył się w gęstym mroku zamieszkał wśród starych drzew w mchach znalazł cisze i spokój wchłonęły smutek i gniew ostatni kielich goryczy spełni nim wstanie świt niech czas już grzechów nie liczy piekło to tylko chwyt dusza już dawno spłonęła na stosie przegranych spraw tylko naiwna nadzieja daremnie trzymała straż zgasły fałszywe gwiazdy rozwiał się szczęścia mit jak zwykle ciemność zwycięży dławiąc ostatni krzyk