Przejdź do treści

O szczęściu

1 169 wyników
Wyczyść wszystko

Przyleciał raz Niebieski Ptak gdzieś z Nieba wprost na ziemię by ludziom szczęście w darze dać i znieść cierpienia brzemię. Do tego ptak miał sakwy trzy a w sakwach złoty piasek, do każdej dodał szczęścia łzy i schował…

Kiedy łza powoli spływa, to tak bardzo wtedy żal, szczęście cicho gdzieś odpływa, i spogląda tylko w dal. Z żalem wtedy coś umyka, że się znowu płakać chce, czy do serca można cofnąć niespłyniętą jeszcze łzę? Cofnąć c…

Gdzieś tam w oddali jakby słyszę, nienapisany jeszcze wiersz, na falach słów się już kołysze, płynący z wielu czystych serc. To wiersz z tęsknoty słów utkany, pragnień idących za marzeniem, oczu już dawno wypłakanych w da…

Popatrzeć chciałby okiem tęsknoty, złączonym ze słońca promieniem, wzniosłym uczuciem w górę płynącym, lecz twardym jest tylko kamieniem. Szuka wciąż wody w swych zakamarkach, znalazł kropelkę łaskawą i z rozrzewnieniem…

Ułożył z chmur się biały szal a obok krosno i motek, otulić świata chce cały żal, otulić każdą tęsknotę. Wierzby płaczące oczy podniosły, spojrzały na szal na niebie i pierwszy uśmiech w liściach…

Podążał starzec drogą ciernistą, zastygłą w tęsknocie miał twarz, na niej dziesiątki zmarszczek wyrzeźbił prastary rzeźbiarz- czas. Ciernie raniły mu stopy i ręce, on ciernie odgarniał co rusz, w cierniach splątanych jak j…

Świergotem ptaków obudzona otwieram oczy. Nie mogę spać, gdy jasność nieba ucieka nocy. Jeszcze w pościeli zatopiona wędruję wzrokiem, przez tiul firanki w misterne wzory na czar za oknem. Budzi się dzień, tak jak sztu…

Gdzie z podrapanym oczu spojrzeniem, wydarła burza najczystszy blask, odnajdzie promyk- światła- nadziei, wiary bezbrzeżnej przyniesie brzask. Rozleje wtedy się kropelkami czystością myśli, pięknością snów w niebyt rzucają…

Woda obmyła swoim strumieniem ciszę, tę która krzyczy, co potłuczone znów połączyła, kojąc wszelakie cierpienia. Kiedy powoli świat okrążała, na chwilę przystanęła i wtedy sama zapłakała i dalej popłynęła. Miała powied…

Ogień wypalił puste słowa, żarem oddechu wolnego a pozostawił złotą koronę, słowa delikatnego. Ogień wypalił słowa cyniczne, paliły się wielkim płomieniem, lecz każde z hukiem trwałości swojej ciężko spadało na ziemię…

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.