gryfem być ptakiem o odważnym sercu drapieżnikom się nie kłaniać latać zawsze z podniesioną głową gryfie pióra lśnią magiczną otoczką pewnych rysów twarzy drogowskazem zostać tam gdzie on zmieniają się płaszcz…
Pamięć
613 wynikóww kropli deszczu dostrzegam nasze cienie umazane kolorami tęczy piękną łąkę maków czerwienie w liściach skrzętnie skryty domek pajęczy kropla zniknie wszystko przemija niczym rosa w słoneczne południe pająk umrze bl…
Ojczyzna to otwarta księga dzieciństwa mały domek wśród bzu młyn nad wodą stara rzeka las pachnący konwaliami i malinowe zagajniki podwórko ze starą szopą piwnica pełna tajemnic zarośnięte groby tych co za Ojczyznę ż…
Zatruty czar dźwięku skrzypiec przeniósł Nas do Wrocławia lecz bez słonecznika od Ciebie a z jednostronną deklaracją ode mnie Elektroniczna Miłość zabrała na chwilę mój krzyż samotności bym mogła przyjść na spotkanie bez m…
Wywracany jeszcze raz łańcuchem nadziei w tą stronę bronioną zniechęconych gestów Gdzie ciało wciąż trzyma ty modlitwą krzyża rozświetlasz uśmiech na wskazówkach tarczy Serce więc melodię przenosi w ciemności zagubio…
Werbujesz mnie korzenie wędrują pod powłoką ciała Te sfery dotknięte intymną postacią jak całun pokrywasz wyścielając łoże Medalion kolorów podsyć choć raz jeszcze Pamiętaj na lewo od duszy łączą się granice…
Rzeką smutku płyną te Narodu dni rzeka smutku ogarnia nas i pytania dlaczego trzeba takiej rzeki nam by dostrzec żeśmy Naród w mrowiu pamięci ogni dzisiaj jaśni wszyscy jesteśmy nagle żałobne kiry spowiły narodowe płótna…
======================== Niech płoną w naszych sercach znicze Pamięci dla tych co odeszli a łuna Miłości niech…
Nienawidzę cmentarzy. To przypomina mi o tym , że nie ma cię już przy mnie. Nienawidzę tego miejsca. Patrzę na wszystkich ludzi, stojących przy grobach… śmieją się zamiast płakać. Jak to możliwie , że w tym dniu mogą cieszy…
czas czas płynie nie ubłagalnie myślami jestem przy tych którzy nie są z nami słyszę ciszę płoną znicze krzyże znaczą drogę życia pełne cmentarze tu leżą ci dla których niebo jest jedno wszystko ma początek i koniec n…
przyjdę kiedyś do ciebie ze zmienioną pamięcią o tę miłość starość zmęczenie albo ty przyjdziesz do mnie a ja będę płomieniem na wietrze na jedno mgnienie
w ciszy dnia w ciszy światła w cieple płomieni w cieple rak marznących jest pamięć tych co przeminęli znaczą ten krajobraz pamiętające ognie nasze dłonie lekko drżące łza ukradkiem spływa na zółte liście one jak kar…
Zrodziła cię ziemia polska czarna biedna klasy piątej na szóstą zrodziła do roli nie do wielkiej sprawy gdy ojczyzna wolna wstawała z okowów po latach zaborów uczyłeś się biegać krowy paść na łące i siano przewracać zaznałeś…
niosłeś na ramionach małego chłopca w nieznane patrzył szeroko otwartymi oczami chłonął otaczające kolory i kiedy bał się czerni mocniej chwytał za głowę żeby poczuć bezpieczne ciepło zanurzone w czasie dzieciństwa k…
byłaś jak ptak ze złamanym skrzydłem nie mogłaś wzbić się w obłoki ci którzy dali życie odebrali nadzieję rzucając nagą na pożarcie światu napojona piołunem z cierniową laską i dzbankiem goryczy namalowałaś własną…
Kiedy już kwiaty uschły na grobie i wiatr rozwiewał je aż do zmroku, wtedy czas wspomnień wrócił, o Tobie i smutek wrócił... i usiadł z boku. Złotymi liśćmi brzoza sypnęła, ta co płakała nad Twą mogiłą i pogrążona w bólu -…
Zrzuciłem liście i kora u stóp nie wygodna. Ostatnie korony z cierni uczynione migotania zabawiać skończyły. Plamy cieniste krótsze, zatrzymane i mniej zawiłe. Tylko twoje imię na mnie wyryte, nie raz żywicą popłynie.
totemy Musiałowicza strzegą minionego czasu cieniami chylą się nad wodą płyną ludzkie losy każdy swoją drogą na górze w ruinach kościoła echo zamknięte w pacierzu na ustach cisza jak zardzewiała kłódka mgła usidliła wiecz…
Ruiny metropolii Krzyżtopór w pogorzelisku umarli tańczą tam, w ognisku doży. Wataha Alfy oddaje hołd księżycu dla tych, którzy odeszli nad ranem. Ci którzy odeszli nad ranem Ucięli pęk włosów jak Sachem. Poczuli jak…
,,(...) nikt się tej śmierci nie spodziewał, nawet kwiaty, które sadził wczoraj(...)" (,, Coraz krótsze listy od Ciebie"- wyk. Stare Dobre Małżeństwo) październikowa mglistość uwięzłe w krtani zaskoczenie zła…
Mała a jednak wielkie pisze opowiastki dla serc strudzonych w dzieżach modelując Goplano słowa inkaustem nas urzecz cień rozproszony ciżemki wędrują po wersach szukając odnowy Czekając świtu nowy rozdział z życia…
Zaćmione szkiełko nóg trzech pozbawione, błonią rozchwianą pejzaż z ziemią miesza i garb dosztukowany, i spopielałe głowy. Drewno za grzbietem skrzypiące, chwilą zmurszałe, toporem cień niczyj... a jednak nie twój zawoł…
pośród kwiatów nastrój podniosły bo już opadł do samej ziemi stoją ludzie w kondukcie żałobnym będą hołd dziś oddawać nadziei każdy litra na pogrzeb kupił od Hawranka w pobliskim skłocie matka ślepych to też matka głupich…
wciąż pamiętam tamto spojrzenie dwóch zielonych maleńkich kryształów, te dłonie wplecione w moje włosy, i bicie naszych serc, chociaż osobnych, to jednak zgodnym rytmem...