kamienie tkwią pomiędzy moimi zębami szklane ściany pękają pod ugryzieniami jestem odporny lecz tylko do czasu gdy pył przykryje ostatni czerwony strzęp budzę się w nocy i wspominam wczorajsze uniesienia przecież też goniłem tramwaje rozkładałem gazetę nad kawą przysypiałem za biurkiem przymierzałem skórzane buty dwa istnienia wystarczą do życia lecz gdy oba są moje stanowią dużą kulę niczym sama Ziemia a wokół niej księżyc ekstazy pomija mój dzień zastępuje swoim