porozumienie przemknęło
niczym diament
między żyłami
wbiło się
w kość starości

za oknem chmury
jestem tak wysoko
odnalazłem schronienie
mogę je dotknąć
jak pierścionka

na schodach kroczyłem
stukając dwoma protezami
z nich wyrastały
raz po raz kolejne
rozety chirurgicznych kończyn

odgarnąłem włosy
za oknem czarna flaga
z trupią czaszką
rozklekotany zegar
otacza mnie
pierścieniem dźwięku