Nasturcja pomarańczowa w ogródku stała, w płatkach skrywając całą swoją twarz, gdy nie patrzyłem, to ona płakała a gdy spojrzałem, też spojrzała raz. Powiedz, nasturcjo pomarańczowa, dlaczego słone znowu ronisz łzy? Tylko…

Czarna wrona przyleciała, głośno zakrakała, żeby białe pióra chciała, potem zapłakała. Zakrakała czarna wrona, że nie chce już krakać, że nikomu źle nie życzy, sama będzie płakać. Gdy na płocie czarna wrona łzy swoje…

Kiedy łza powoli spływa, to tak bardzo wtedy żal, szczęście cicho gdzieś odpływa, i spogląda tylko w dal. Z żalem wtedy coś umyka, że się znowu płakać chce, czy do serca można cofnąć niespłyniętą jeszcze łzę? Cofnąć c…

Róża zalśniła w błękicie, purpurą się mieniła, dla bohaterów co życie, chwałą ich wieczną okryło. Bo w życiu honor jest nad życie, i kładli go na szali, nie zabrzmi dzisiaj żaden róg, byśmy ich pamiętali. ,…

Czy można dotknąć ulotności, by więcej dawać, a mniej brać... Sukni uchwycić się miłości i dać się ponieść szczęście znać. Lecz co jak wiatr tak w oczy wieje, że ciemno jest, chociaż już dnieje i naprzód chciałbyś zrobić k…

Płyną sny jak żagle białe, jak obłoków sznur na niebie, a ja śnić o tobie chciałem, we śnie spotkać chciałem ciebie. Wiatr owiewa twoje włosy, oczy twe błękitne są, do mnie płyniesz wolno łódką, kołysana białą mgłą. Mi…

Kiedy zawiewa wicher z daleka i głucho dudni ziemia, to z wichrem ludzie tym przybywają, ci których dawno już nie ma. Czasem z uśmiechem przyjdą rozmytym, lecz ciężki stawiają krok, Pytasz się czemu oni przychodzą? Czem…

Mrok, rozświetla promyk słońca on nadziei niesie blask, jako serca ukojenie, jak miłości pierwszej brzask. Promyk słońca lśni marzeniem w ciszy zerkających gwiazd, mieniącym się w nim spełnieniem tak j…

Osiem wichrów dmie po świecie niosąc w rękach dawny żal, pragnień z deszczem pogubionych niosą już przed siebie w dal. A za chwilę Na bezkresnych oceanach tańczą wichry, burza gra, ponad…

Z podziemi Hades się wyłonił, rydwan ciągnęły czarne konie by porwać piękną Persefonę, by potem pojąć ją za żonę.< Kiedy porywał Persefonę to nimfy co koło niej były jej nie pomogły w ciężkiej ch…

Dotykam bladym świtem róży, kwiat jej okrywa gęsta mgła w zapachu róży się zanurzam, na twarzy czuję ciepły wiatr. Miraże mgielne ją skrywają, inną ma nieco teraz woń a kiedy w mgłę się chce zanurzyć, ona mi kolcem rani…

Gdzieś tam w oddali jakby słyszę, nienapisany jeszcze wiersz, na falach słów się już kołysze, płynący z wielu czystych serc. To wiersz z tęsknoty słów utkany, pragnień idących za marzeniem, oczu już dawno wypłakanych w da…