Niech ogień płonie żółtym płomieniem -kiedy patrzyłaś beztrosko w dal a ja przytulić już chciałem ciebie a ponad nami wiatr dokądś gnał. Teraz niech błyśnie tych łąk zielenią, szczebiotem ptaków i…

Niepomny świtu łąki zobaczyłem, rozkoszną bielą dokoła usłane a ponad nimi wzniósł się kwiat jaśminu, ukazał oczy twoje zakochane. Pobiegłem szukać w nich swego odbicia, motyle skrzydła kroki rozstawi…

Chłodny deszcz, łzę dziewczęcia zmył słoną, później tak mocno tulił w ramionach. Szpetny szept, trawy wokół rozrywał, blady świt tańczył wolno i spływał. Naga mgła, niosła skądś krople rosy, wiatr…

Druga lampka czerwonego wina unosiła kolejny, niemy, wspólny toast rozlewając na chwilę wspomnienia łudząco podobne do rzeczywistości. Jeszcze tylko jeden i poczułaś przyjemny dotyk palców za każdym razem tam gdzie chcia…

Kimże ty jesteś maro przyczajona, co czarne oczy w piołun wciąż ubierasz? W stary płaszcz tylko stoisz przystrojona, drzwi obu światów na przelot otwierasz. Pragniesz owładnąć uczynkiem i słowem, sam…

...Gdybym o coś jeszcze prosił, to o ptaków sznur na niebie, i bym w kroplach rannej rosy dostrzec mógł samego siebie. O bławatki uśmiechnięte, strzechy jeszcze mgłą spowite, o nieznane mórz odmęty…

Gdzie skrzydła nasze miękkie jak puch, białe jak śnieg? Najczystszy błękit gdzie skryty jest? Zastygły Narcyz wciąż budzi świt, skradzionym echem niepomnych dni. Gdzie kwiat jest w róży? Co rani dło…

Jak daleko w tą noc strojną do tych muśnięć nieśmiałych i oczu figlarnych gdzie bzy zamyślone księżyc czarował a powab na ręce spływał wdzięki ukazując. Piłem je bez pamięci aż nagą cię zobaczyłe…

Kto nie wini jest większym od innych, wyjątkowy rozdając ten dar błogich fal. Niewidzialne utkane ma skrzydła z bieli barw. Kto nie wini dotyka do gwiazd i za dnia a w spojrzeniu ufnym i silnym życia blask…

Rozsypię błękit na złotym perkalu, oświetlę drogę do twoich snów, zapytam ciebie czy będziesz iść chciała, w nocnej koszuli wstaniesz bez słów. Będą nam gwiazdy przez drogę mrugały, jakby kochankom…

Zwierciadłami przemyka echo i ty w białej sukni bez uśmiechu bzy kaleczą w zaciśniętych dłoniach kolcami spóźnionych róż a welon zdaje się być rzucony na pustą sale.

Obłokiem, myśli okryj przed mrokiem i wpleć warkocze swawolne w miłosne lilie w złotych komnatach na oceanach dotykaj chwilę a z traw krople rosy rozrzuć ślimakom to one ukłonią się i zatańczą.