Mówiłaś - tęsknić będę niepojęcie, bzy spoglądały jak na pożegnanie, gdzieś łza spłynęła nam w czułych objęciach a świerszcze jakoś tak inaczej grały. I tylko olchy jak drwiną patrzyły, chociaż okryte już wieczornym kocem…

Jak usnąć tej nocy czarownej gdy ty tak blisko mnie jesteś a gwiazdy migają wędrowne, księżyc złotawy jest jeszcze. Ja chcę ciebie zbudzić dotykiem, albo nie budzić cię wcale i ust twoich łaknę najskryciej, lecz patrzę ty…

Zza białej chmury słońce wyjrzało i popatrzyło na ziemię, na gwiazdy-siostry, śpiące mglą skryte, na złoty księżyc gdy drzemie. Na wiatr co przysiadł między wzgórzami i raz coś mówił, raz słuchał, na park, aleję i zakochan…

Nie dotykaj słów mrokiem uszytych i lubieżnych z podartym oddechem, niech rozleją się w ciszy odległej, czarnym spłyną niech atramentem. Niech ciepłego sumienia nie brudzą, chociaż trawy przez chwilę…

Nauczymy się biegać po trawach by na stopach radość unosić i komnaty złociste oglądać w kroplach rosy nauczymy się wodą obmywać choć czyści i obłoków kłębiastych dotykać już…

Niechciane tęsknoty błądzą po policzkach ukochanych a obcych już przecież ust dotykając przez chwilę cofają rękę pośpiesznie słowa smagają biczem już bólu nie czujesz serce drży jeszcze…

Między drzewami ciebie znów szukam śmiejesz się z dala, tamta polana jeszcze gorąca szeptem usłana i twoje oczy na mnie patrzące tą błogą chwilą i pocałunek ten nasz ostatni dotyk m…

Dotykam ciebie myślą purpurową z dłoni krople potu gubiąc, między wysokich brunetów czarnych jak wrony wzrok przenosisz naiwny i łakomy. I już uśmiechem złączona chłodu nie czujesz prowadzona moim oddechem.

Brzeg jeziora pieści fale, ciebie nie ma teraz tu, spojrzę w mgłę prze de mną z żalem, i dostrzegę ciebie znów. Wolnym krokiem, rozmarzeni, szliśmy brzegiem pośród fal, ja za rękę cię trzymałem, dziś mą rękę trzyma żal…

Satynową pościel do ust przykładasz drżących i niecierpliwych łakomie kropel rozkoszy szukając. Palce zaciskasz na chwili wezbranej i ciepłej, nurzając się w niej bezwstydnie okrywasz twarz namiętną…

Cóż wiersz ten kiedy wiatr z północy wieje, tęsknotę unosi daleką, staje wśród akacji, bawi się listkami, tak patrzy jak na mnie by czekał. Jakże twarde bruki miękko dziś wspominam i łąki co były przez chwilę, w parkach św…

Spod skrzydeł kruka wyjrzałeś nieśmiało dnia pazurem dotykając idąc krokiem zuchwałym i myśl pijaną kolebiąc brudne ślady zostawiałeś gołębi nie rozumiejąc.