dziś otulił mnie śpiew kołysanka bioder staccato westchnień tęsknoty

tęsknota jak morze przypływa i odpływa dzisiaj nastał sztorm nadciąga falami chwytam się wspomnień niczym rozbitek tratwy drugi brzeg daleko uśmiechając się ze zdjęcia gorącym spojrzeniem zniewalasz pogrążasz potęg…

podarował kwiat nasyciwszy się zapachem pozwoliła mu zwiędnąć podarował serce spowolniła jego rytm zgasł płomień została tylko lampka do sztucznego światła ciągną jedynie ćmy w dzień przeciąg wymiata zeschłe liście…

jestem chwilą która przemija pozostały już tylko mgnienia trochę złudzeń nadziei i wiary kilka westchnień i smutne spojrzenia jestem ciszą która odchodzi niczym jesień gdy zbliża się zima tak jak rankiem czyste powietrze…

dopóki szumi morze dopóki wieje wiatr dopóki łzy ma człowiek wart jeszcze coś ten świat wpatrzony w figlarne fale plączę myśli z grzywami piany rozpływają się po wodzie jak żagle w bezkresnej dali siedzimy owiani bry…

słońce usnęło kołysane falami na wydmach drzemią pochylone drzewa noc się otula srebrnymi gwiazdami tak blisko tutaj do nieba uśmiech na dobranoc różane bukiety zakwitły na morzu jak sny kolorowe wymknęły się z toni t…

nie uciekniesz od siebie choćbyś uwił gniazdo na elizejskich polach zawsze będziecie razem ty i twoje myśli kłębiące się niczym chmury aż uderzy piorun rozbijając złudzenia znowu położysz głowę pod topór czekają…

przytulam się do dębu jego ciepłej skóry przesiąkniętej wiekową mądrością chciałbym tak jak on dawać cień i schronienie lecz jestem tylko małym żołędziem pośród milionów goniących marzenia Andrzej Iwanowicz, Wrocła…

rozbijam się o nicość niczym morze o falochron żeglując w pustce poszukuję sensu wiatry i burze spychają mnie w otchłań ciemność przeraża lecz także fascynuje przekraczając granicę rzucam wyzwanie utonę lub rozedrę k…

to on rozpalił wyobraźnię średniowiecznych rycerzy nieuchwytne marzenie o chwale i nieśmiertelności Święty Graal kielich wiary i nadziei goniąc za mitem nie dostrzegali prostej prawdy tylko miłość jest nieśmiertelna…

jak dobrze wstać o poranku kiedy światło rozprasza cienie świat jest wtedy złotoczerwony jakby miłość budziła nas do życia UZIEMIENIE rozłożyłem skrzydła postrzępione już nie wzlecę zazdroszczę młodym ptakom przed…

pochylił się nad wodą spoglądając w oblicze poranione łzami nie wstydził się bólu płynął z głębi serca zdradzony skazany na cierpienie a pragnął tylko miłości jak zbłąkany wędrowiec miski strawy pojawiła się jak anioł…