Brzegi chciwości sięgały coraz dalej by posiąść indiańską ziemię błyszczały przy tym obłudnie insygniami władzy Tylko ogniska Teckumseha paliły się mocnym płomieniem, w innych wioskach płonęły już niepokojem wojowników sycząc i strzelając iskrami nadmiernie wysoko Wkrótce trawy spłynęły purpurą dobrą i złą kładąc cień wyraźniejszy od postaci. Tak... zdobyli ziemie której nigdy nie posiedli Bo czy można... Dzisiaj na obcej ziemi tułają się błądząc między wieżowcami, dotykają palących się już spokojem ognisk indiańskich parząc się co rusz i potykając o okrutną pomysłowość.