pamiętasz

byłaś gwiazdą
stworzoną z eksplozji uczuć
gdy wschodziłaś
syciłem się blaskiem

gdy zachodziłaś
serce zalewała tęsknota
zanurzałem w niej pióro pisząc wiersze
które niczym namiętne pocałunki
wysyłałem w przestworza

chwytałaś je jak barwne motyle
zawieszone między niebem a ziemią
tkały naszą przyszłość

dzisiaj jesteś spełnieniem
nie ma już zachodów
tylko wschód wypełniający serce
gorąca miłością


żonie