Utwory

bez zbędnych ceregieli

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

odżywa w nas głód spazm zapożyczony z niewinnej wyprawy po szczęście odradza się łagodna cisza zastępuje strach miłością zamieniłam się na łzy z Bogiem rozrzuciłam po okolicy smutne spojrz...

17 odsłon • 1 kom. • 1 głosów

Iskierka istnienia

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Co biegnie uporczywie w kierunku światła, zwykle kojarzy się ze smutnym pożegnaniem na powitanie. Co przypomina o kryzysie życia, zazwyczaj jest podobne do smutku, mieszczącego się w dwóch łz...

18 odsłon • 0 kom. • 2 głosów

Pozbawiona puenty

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Pustka, pozbawiona puenty i szczęśliwego zakończenia, towarzyszy nam niby odwieczny cień, niby łyk światła, dla którego mogłabym poczuć nieco więcej. Ciemność, ogarnięta przez skrupulatne marz...

16 odsłon • 1 kom. • 1 głosów

Powstrzymać deszcz

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Wszystko, co ci powierzam, jest osobną historią naszego wątłego, lecz jakże wiernego istnienia. Wszystko, czego się wyrzekam, przywodzi na myśl jutro, które uwydatnia się pod postacią chleba i w...

16 odsłon • 0 kom. • 1 głosów

Dziecięcy głód

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Czy to, co nie mieści się w słowach, na zawsze pozostanie samotną myślą? Czy to, co lśni jak ostatni oddech spadającej gwiazdy, jest tylko głuchoniemą nocą? Przychodzę, cała pogrążona w niezn...

19 odsłon • 0 kom. • 2 głosów

Nie szukaj bólu

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Mroczna, wydumana ideologia przecieka przez palce. Osiwiały z bólu czas kojarzy się z piętnem wieczoru. Powróć, moja samotności, zanim uczyni to za ciebie ktoś inny. Nie przyzwyczajaj się naiw...

20 odsłon • 1 kom. • 1 głosów

Rychła sekunda

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Przynieś mi w kolebce twoich słów tę jedyną, niezakłamaną ciszę, dla jakiej chciałabym narodzić się od samego początku. To, co nie przypomina światła, nie za każdym razem musi być tą jedyną of...

20 odsłon • 1 kom. • 1 głosów

Droga w stronę istnienia

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Czy to, co nieprzebyte, zawsze musi odrodzić się w objęciach nienawiści? Wiem, że strach - tymczasowa, przypadkowa mrzonka - nie jednoczy się z prawdą, nie kojarzy ze świtem, który objawia się z...

27 odsłon • 1 kom. • 1 głosów

Przywłaszczona łza

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Mroczny Mesjaszu, odkąd przywłaszczyłam sobie pustą łzę, zrodzoną przez twoje niebo, odkąd nicość zgubiła drogę do twoich rąk - czytam od końca ten sam poemat, pielęgnuję w sercu lśniący krzyk,...

19 odsłon • 1 kom. • 3 głosów

Światło ramion

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Światło twoich ramion otula mnie niby życiodajna pasja. Pogrążam się w odmętach jutra, które nie przynależy do żadnego słowa, do żadnej epoki, w której mogłoby się rozgościć i poczuć z całych si...

26 odsłon • 2 kom. • 4 głosów

Wyświechtany pocałunek

Kasia Koziorowska • Melancholia • 2 lata temu

Nie rozumiem, dlaczego niektóre dusze świecą tak jasno, tak świeżo, że moje myśli chowają się pod twoją poduszką. Nie pojmuję, dlaczego czas kończy się wiecznością, a cierpliwość zaczyna na pr...

18 odsłon • 0 kom. • 1 głosów

Ziemia - Najpiękniejsza Planeta

TomaszŚwiatły • Melancholia • 2 lata temu

To Ty Władca światła i cienia To Ty Powiernik rzeczy zmarłych W ruch wprawiłeś Całe niebo i ziemię Tak aby pięknie nam tu było Pozorny ruch Słońca Prawdziwy ruch Ziemi Ziemia - Najpiękniejsza...

15 odsłon • 1 kom. • 1 głosów

szpetnie rozdarta

leopard 2 • Melancholia • 2 lata temu

dzień daje słońce drzewo rzuca cień mąż bije żonę a za oknami a za oknami a za oknami na niebie księżyc jak mandolina wzdycha panienka obmyśla imię dla swej dzieciny i lży kochank...

17 odsłon • 2 kom. • 0 głosów

Ten jeden kolec

Gorzka_kawa • Melancholia • 2 lata temu

Tyle lat już czekam, że coś do mnie powie. Ciurkiem łzy spływają spod zamkniętych powiek. Ten ucisk w duszy. Czy mam ją jeszcze? Pragnę czuć go w niej, tylko bólu nie chcę. Mijają miesiące...

21 odsłon • 0 kom. • 1 głosów

Magenta

TomaszŚwiatły • Melancholia • 3 lata temu

świat sugeruje nam wybić pewien rytm pewną stałość toń koloru ja z toni walecznie wyzwoli społecznie uprzemysłowiony na morzu toń w dal znajduje się nie tak blisko serca możliwość wyspy nas...

17 odsłon • 4 kom. • 1 głosów

Wiersz o przemijaniu

gabrielaweronikaprzystupa • Melancholia • 3 lata temu

Przemija nasze Życie I zakochujemy się w nim uroczo skrycie Wiosna lato jesień i zima Wszelki czas leci jak ziarno do młyna Wojna czy czas pokoju Wszystko marność nad marnościami Zabija z...

33 odsłon • 0 kom. • 1 głosów

dobrzy ludzie nie umierają

jaropasztii • Melancholia • 3 lata temu

tak dobrze było nam lecz nie jest wspólne chwile wieczorem w ciszy czytałeś wiersz opowiadane kawały śmiech do rozpadu na pierwiastki mówiłeś daj mi kilka dni wypłynę podniosę żagle okręt tw...

19 odsłon • 0 kom. • 0 głosów

poranek

JB • Melancholia • 3 lata temu

Wspaniale budzić się raniutko Powoli rozbudzać wszystkie członki ciała Pić powoli kawę, filiżanka mała. Patrzeć zaspana jak wstaje poranek Przez sitko firanek. Przeżywać spokojnie sen By go na d...

12 odsłon • 2 kom. • 2 głosów

Drogowskaz

Pierwszy Lepszy • Melancholia • 3 lata temu

Tu autostrada się rozchodzi Znika w nicości zachodu Lecz jeśli zwolnić i być może zjeść coś na poboczu Za horyzontem nieco z tyłu pojawi się Słońce Ten sam co kiedyś żar upalnego lata

19 odsłon • 0 kom. • 1 głosów

Pi

Pierwszy Lepszy • Melancholia • 3 lata temu

Czasy kiedy łzy zmiękczały ziemię odeszły Światło żarówek przestało przeszkadzać jedyne co mam, to ta garść połączeń bezprzewodowych

19 odsłon • 3 kom. • 2 głosów

Walka

Smutna89 • Melancholia • 3 lata temu

Powoli znikasz, choć jesteś w tłumie, nikt Cię nie widzi. Niewidzialność swą pielęgnujesz, dbasz o nią jak o roślinę. Zasłaniasz się nią, jak żołnierz tarczą. Gdyż tak wygodnie, może i lepi...

43 odsłon • 4 kom. • 5 głosów

Nocne dzwony

HAglaja • Melancholia • 3 lata temu

Dotykasz delikatnie i nieśmiało Speszony dzwonami Co na kościelnej wieży wybiją północ. Jeszcze nie wiesz, Że zaczęły odmierzać Niespodzianie darowany czas. Chronisz mnie w ramionach, Małą i...

14 odsłon • 3 kom. • 3 głosów

Magiczna parasolka Rozdział 2 Wiosna inspiruje

gabrielaweronikaprzystupa • Melancholia • 3 lata temu

Rozdział 2 Wiosna inspiruje Espedykt i Zuzanna A wiosna była inspiracją innego rodzaju. Pragnęła przyjemności czynienia dobra, aby ludzie chcieli się cieszyć rozmową. Znała magię rozkwitania...

21 odsłon • 1 kom. • 1 głosów

Trzask

Lili • Melancholia • 3 lata temu

Trzask Serce się rozpadło Na miliony kawałków Słone kryształy Spadają na podłogę Ile jeszcze wytrzymam? Ile udźwignę? Czy można to posklejać? Naprawic? Ciężko powiedzieć Gdy na now...

12 odsłon • 1 kom. • 3 głosów