#smutek

Wróciłam, siedzę deszcz mnie zmywa Widzę te krzywe linie, jak długo wytrzyma Bordo głebia kremowe koryto wypełnia Zmywa to co widoczne być miało Skrywane boleści wody odkrywają Krople niczym łzy nocy przedniej Odkrywają m...

nie musiała tego mówić duma wciąż kroczyła przed słowem i tylko wierny giermek kurczył się coraz bardziej Jaśnie Pani życzyła oczy bez perspektywy patrzyły czekając i były coraz bardziej smutne tyle lat służby n...

Wieczorem dom oddycha po zmroku. W kuchni stygnie herbata. Pies przez sen porusza łapą, jakby dalej biegł. Z drugiego pokoju dochodzi spokojny głos. Ktoś przesuwa krzesło. Na chwilę cichnie woda w rurach. Na stole okula...

w moich butach został warszawski pył z marszałkowskiej nie strzepuję go bo wtedy bym zniknęła na obcym niebie szukam iglicy palec rysuje ją w chmurach wiatr zdmuchuje zanim skończę wciąż słyszę jak nocą...

W opuszczonej sali wciąż wesele trwa Słychać szepty gości, śmiech, muzyka gra W niewidzialnym zgiełku i złudnej radości Zatopiona w smutku , porzucona w przeszłości Czeka jedynego, gdzieś zagubionego , W kieliszku bez dn...

Jestem rozczarowana własną duszą. Jestem zniesmaczona ciałem, co wciąż czeka w kolejce. Schowana za ścianą, wzniesioną na wysypisku ludzi, na palcach odmawiam popularną modlitwę. Pęka nić, utkana z łez świata – wychodzę...

Wyślizgane klamki. Okna zamknięte na oścież. Przebrana za Boga, dziś jestem tanim usprawiedliwieniem samotnych. Pora rozliczyć się ze światem. Czas, aby zaufać ludziom. Nie ukrywam serca, nie domykam powiek – niech do środ...

Tkwię tutaj, uziemiona w swoim szaleństwie. Moja własna głowa wie lepiej, kiedy mam zasnąć, kiedy zabraknie powietrza. Światło nie sprzyja dziś cieniom. Krzyk, choć obojętny, cofa się bezszelestnie. Przyznaję się do jutr...

Przychodzi czasem taki rozdział życia, który nie współgra z przyszłością, nawet pobliską, naznaczoną. W sercu panuje złość, co nie pozwoli istnieć pod prąd. Jestem, choć mój cień chadza własnymi ścieżkami. Pojawiam się,...

„Skrzydła ze światła” W głębi duszy ogień płonie, choć upadam nieraz w cień, Ciężar chwil przygniata mocno, ale wstaję — to mój dzień. Każde słowo, każda zdrada, zamiast złamać — daje siłę, Zbieram wszystko, co mnie boli, by...

Gdy czuję za dużo — widzę i słyszę ostrzej. Niepowstrzymane łzy. Słabość. Ciężki oddech. Coś więcej niż smutek. Gdy zamykam oczy — rozumiem więcej. Chaos we mnie pęka i układa się wciąż. Wszystko, co boli, co nurtuje...

Siedzę sam w pokoju, na sufit zerkając, Nie odnajdę spokoju, muszę myśli zająć, Zaręczony choć samotny, To mój instynkt pierwotny, Mam już dość tłumaczenia, Patrząc jak nic się nie zmienia, Żebym już nie musiał jak ten me...

Zostawiłeś tu samą bo ważniejsza była wyprawa w kosmos... na ten Magiczny Orion, lecz to zwykła Śmierć.. niech ci będzie,nazwę twój grób Orionem! Twoim gwiazdozbiorem. Wszyst...

Był sobie chłopak który szukał kotwicy i była dziewczyna bez portu on nie wiedział jak zbudować dla niej przystań ona nie wiedziała jak nauczyć go wolności minęły lata chłopak zakotwiczył się w stabilności dziewczyna zna...

Wyglądam przez okno – widzę same znoszone serca. Oglądam się – tylko piach, nic więcej. To nie jest znoszone sumienie – to twierdza, jakiej się nie boję. Uciekam przed łzami – tam, gdzie nie liczy się epoka, sen nie gra r...

Wszystko, co do bólu nienawistne, odchodzi bez niepotrzebnych warstw. To, co zbliża się nieuchronnie, jest przysięgą, ale zbyt pochopną. Nie potrafię odepchnąć od siebie wspomnień – wracają natrętnie i łapczywie w niewłaśc...

Wróciłam dziś snem do tamtego dnia, który miał być świętem życia i dnia. Świeczki na torcie jeszcze tliły się, a ja pierwszy raz poczułam czym jest cień. Pamiętam każdą sekundę i łzę, jakby czas zatrzymał wtedy bieg. Szept...

Wróciłam dziś snem do tamtego dnia, który miał być świętem życia, a stał się ciszą. Świeczki na torcie jeszcze nie zdążyły zgasnąć, a ja już uczyłam się jak brzmi pustka. Pamiętam wszystko. Każdą sekundę. Jakby czas...

Obudziwszy się, wytargał swoje jeszcze zaspane ciało Dotknięty mroźnym wiatrem, otrzeźwiał mimowolnie Ciało stało się posłuszne - umysł nie Ten ze wszystkich sił próbował przypomnieć sobie coś, jak codziennie Piękno górskic...

Gdzie zaginęła martwa poezja? Może w pustce Namiętny spokój nie zdoła się ukryć w przepływie czasu bez końca Słowa – słowa – wieczny mrok pełen winy wypowiedziane do tajemniczych strumieni czasu pustki Ja sama wyruszę ...