Gdzieś na świecie są wojny, wojny o nic. Te wojny niszczą wszystko. Zatrzymaj się choć na chwilę, Zastanów, o co te waśnie i spory. Świat jest wspólnym domem, nie walczmy o niego. Nie bądźmy tylko pionkiem do gr…

Jak bity pies czuję się, wciąż uciekać muszę od ludzi, biegnąc przed siebie co w nogach sił. Wciąż słowa niczym kamień ciskane: nic nie robisz, co umiesz, co wiesz? I słyszę tylko pusty śmiech, tak ludzie ran…

Za oknem zamku jeszcze zupełnie ciemno. Staruszek zegar, zmęczony już czasu nie odmierza, ogarek świecy dopalił się i zgasł. Gdzieś skrzypnęły ciężkie drzwi, kroki na schodach… A może tylko mi się…

Próbuję zabić czas, ale on wciąż żyje i dając mi złudną nadzieję, śmieje mi się w twarz. Zabijam czas w oczekiwaniu na to, co ma przyjść, lecz zagłuszam tylko własne marzenie. Chcę zabić czas, by w końcu zatrzymał się w b…

Zabierz mnie tam, gdzie słychać tupot białych mew, gdzie każdy świt i każda noc blaskiem gwiazd horyzont wita. Zabierz mnie tam, gdzie stary rybak o swą łajbę wsparty, rum pije z flaszki i nuci piosnki tekst. Zabier…

Spisano co następuje: we dniu 13 lutego, roku Pańskiego 2010 w Sali teatralnej u księdza Jezuity bal karnawałowy odbyć się miał. I kiedy tegoż wieczora wszyscy w Sali…

Za starymi drzwiami, na których farby dawno już nie ma, mieszka tajemnica. Sprawia, że chcę ją odkryć, poznać. Na skrzypiących ze starości schodach, usiadło moje drugie ja. Ta mała dziew…

Ten wiersz, pisany późną nocą, tęsknota za lotem łabędzia nad zasypiającym jeziorem i niesamowita sceneria zachodzącego słońca, uchwycona na fotografii i wspomnienia chwil radosnych, zapisane w pamiętniku. Melancholia,…

Drogą życia podróżuje, ciągle jest gdzieś podąża dokądkolwiek, kolejne mijając przystanki… ten, którego niesie wiatr. Wciąż na walizkach i w drodze swej trwa, z ludźmi się brata i w dalszą podróż wyrusza by zdążyć…

Cichnie gwar w owocowych sadach a na pustym polu strach na wróble posmutniał dziwnie, bo dziś już z ptakami nie pogada. Tylko czasem wiatr w jego podartej zatańczy kapocie i pies jakiś obszczeka przez dziurę w płocie. To go…

Teraz, kiedy przyszedł ten dzień, tak zupełnie inny, nurtuje mnie pytanie: co się zmieniło, jacy jesteśmy bez Niego? Pytanie o wędrowca, który odszedł, lecz nadal jest-pozostał. Kim był ten, dla którego nie istniały granic…

Nad grobem samotnym, opuszczonym, przystanął jakiś przechodzień w zadumie pochylony. Wsłuchany w ciszę smutnego kamienia, odnajduje tu chwilę wytchnienia. W milczeniu płomyk zapala, wpatrzony w niego przez chwilę, lekko…