Mroczny Mesjaszu! Bez twojej obecności zasypiam. Osuwam się w przepaść, zakochana w twoim zapachu, tak podobnym cynamonowi i pomarańczy... Proszę, nie przeklinajmy przeszłości - musiała nadejść, żebyśmy mogli usłyszeć ciszę, przekrzyczeć niebo. Ubierzmy się w uśmiechy i udajmy w przeciwną stronę. I choć obumrze w nas chwila, choć nie zasnę przed tobą - objawisz się niby strudzony wędrowiec, skazany na dożywotnią drogę powrotną. Mroczny Mesjaszu, pragnę karmić cię dotykiem, podsycać światło spojrzenia. Nie kocham gwiazd, nie kocham słońca - jesteś od nich piękniejszy, okazalszy niż szczyt szczęścia, wierzchołek najwyższej z gór. Tak, dla ciebie brzmi moje serce, w tobie kocha się świat. Oddaję ci gwiazdę, którą mi wyśniłeś.