Za oknem grudzień rozsypuje ciszę,
a światło choinki drży na Twojej twarzy.
Patrzę na Ciebie dłużej niż zwykle,
jakbym chciała zapamiętać tę chwilę na zawsze.
Na stole stygnie herbata,
kolędy płyną cicho między naszymi dłońmi.
Nie potrzebuję niczego więcej.
Świat może zostać za drzwiami.
Niech śnieg zasypie wszystkie trudne miesiące.
Niech noc przykryje to, co bolało.
Przy Tobie nawet moje lęki mówią ciszej.
Przy Tobie grudzień nie jest zimny.
Myślę o wszystkich drogach, które nas tutaj przyprowadziły,
o dniach, kiedy trzymaliśmy się siebie zamiast nadziei.
I czuję wdzięczność większą od słów.
Nie proszę Gwiazdy o cud,
bo mój cud siedzi obok mnie.
Ma znajome dłonie i spojrzenie, któremu ufam.
Ma Twoje imię.
Kiedy dzielimy się opłatkiem, drży mi serce,
bo wiem, czego życzyć sobie najbardziej.
Żeby każde następne Boże Narodzenie
znalazło nas znowu po tej samej stronie stołu.
17 odsłon