Siedzimy wspólnie na łące piknik, sielanka słońce rozgrzewa polanę kwiaty wplecione we włosy wino nalewam do lampek mały łyk i ust dotyk na szyi ręka już pod sukienką rumieniec na licach zapłonął nie ma już kraciaste…

szeptem ciała stała ostrożnie mówi gestem jestem cała oddana mała popaprana skalana myślami o seksie z napotkanym księciem bierzcie nie stójcie weźcie księciunio głupi jest fest każdy jej gest chłonie jak…

Płyną lekko, miękko O kształtach smoka, wyspy, szczytów gór można w nieskończoność wyobrażać marzyć, wyrażać Patrzę w ich głębię w znaczenie Szukam w ich istnienie Jednak często w ciemności całkowicie zasłaniają mi g…

Dostałem do ręki zestaw ołówków, aby zapełnić kartki w zeszycie. Więc z starannością, tak powolutku, piszę opowieść nazwaną życiem. Grafit o różnym stopniu twardości. Mój zestaw zawsze jest pełny, kompletny. I w zależnośc…

po wielu zderzeniach oskarżeń z centrum emocji osiągnęłam równowagową pustkę w funkcji (nie)prawdopodobnego stanu dynamiczna niegdyś ostatni raz napotkałam pasujący reagent lecz czy spokój oznacza idealne nieuporządk…

jeszcze lato a jesieni malujecie obrazy jeszcze lato więc dlaczego macie jesień na twarzy róże wabią zapachem w ogrodzie łany zboża kołyszą się w polu lato w pełni zielonym obrazem woła weź mnie i chodźmy pospołu zwie…

jesień przynosi siwe włosy babiego lata pajączki tkają pierwsze pajęczyny ulotne teraz możesz jeszcze jednym gestem zgarnąć je z twarzy dojrzałe winogrona wyszły na wino bardziej pomarszczone tym bardziej rodzynki słodkie…

zakotwiczony w przybytku wrażeń jakich doznaje codziennie co wieczór majstruje przy chwilach zwykłych rozwalam koncepcje dnia i wkładam w to ducha na ulicach snuje się młody człowiek z brudną twarzą podchodzę do niego i mówię…

muza w polskę wyjechała wena także urlop wzięła puste łóżko mi zostało i ziółeczka na wzburzenia brak natchnienia i miłości jak bez tego żyć kochani chyba palnę sobie w czerep takie życie jest do bani albo kupię sobie…

Katakumby złowieszcze parabola zmysłów nabrzmiewa pantałykiem zachłysnął się ogień styropianowe domy omijają schemat. Barka ocali nielicznych myśliwy chwyta swe ofiary kaplica modlących pod ziemią wybrzmiewa diabelskie…

ludzie cmentarni błądzą pośród nas dotykają naszych dłoni patrzą na nas śledzą nasze ciała zazdroszczą rozkoszy czasem patrząc ...... wolą pozostać w cieniu ciszy

pragnę być jak art d`eco prosty w wyrazie oszczędny w formie lakoniczność wprost przeciwnie nie obciąża mnie genetycznie rozpoznano w wielu stanach upojonego samym sobą rozesłano wanted dead or alive mam z…

Mówię sobie było-minęło a te serce jeszcze by chciało wciąż walcząc na wojnie z mózgiem czeka samo nie wie na co ale czeka gotowe by się wzruszyć wzdrygnąć ale to jest tak jakby człowiek bez ręki chciał nią poruszyć a tej ręki…

Stoję obok Ciebie na przystanku tramwajowym przyglądam się z boku i tkwię w pustej szklance bez wody ani do połowy pełna ani do połowy pusta niczyja dla Ciebie jestem tylko przechodniem szarym tłem może tylko zapałką niewzruszon…

drży pod mokrym księżycem w białych rękach zielony wiatr deszcz do ziemi

tysiące spadajacych gwiazd, pomyśleć życzeń parę nadszedł najlepszy czas może kiedyś sie spełnią, może kiedyś będziemy obok siebie tak jak te spadające gwiazdy wielu pyta się drugich, dokąd one spadają, a ona wpadają…

tak totalnie byle nie nachalnie byle nie na siłę wtedy będzie miłe no i bez innych takich byle jakich skojarzeń aha i najlepiej bez marzeń bez tych tam kanonów kropków przecinków i innych farmazonów no wolność po całości…

Stałem na szczycie konstrukcji ze stali. Na horyzoncie rodziło się słońce. Poczułem że moja skóra się pali. Promienie były potwornie gorące. Spojrzałem na swoje chude ręce. Zaczęły zmieniać kształt oraz formę. Poczułem ból…

siedzisz przy stole całkiem sam, a na stole stoi całkiem pusty dzban, chciałbyś zapełnić go, tylko nie wiesz jak? a wyetarczy ruszyć w drogę odkrywać ten piękny świat zbierać doświadczenia i zapełnić dzban wspomnie…

sztuka to co no wielka ułuda bo kto wie kiedy się uda że nie nuda ot spostrzeżenie sztuka to wrażenie trudno mówić o wycenie

że też potrafisz tak z gracją podskoczyć w zwiewnej co aż unosi nie przejdę układnie obojętnie co to to nie umiem igrać sam ze sobą to wcale nie było na zakręcie o co to to nie wcale hello hello to wiatr grał na prost…

wędruję w niezliczonych zachodach słońca a ty rozszarpujesz moje połacie supernaturalnie irracjonalna w płomieniu świecy gasząc jego dylematy wiosna czym jest albo tym za co uchodzi nie wierzę oszukała jak każda choć oczy…

świadomość przez sen skromność powtarzam raz jeszcze tam jestem nie ja jeden w oszołomieniu czekający na kosmos szamanterie piórem w czasach kiedy wszystko spierdoliłem a jednak coś w tym jest najwyżej krzesła i taborety…

absurd kochałem chciałaś nie kochałaś chciałem nic nie zapowiadało tragedii światłochłon złośliwie zasłonił żaluzje okien właśnie wtedy pisałem wersy przeciw nicości próbując trzymać fason uwięziony pomiędzy płaczem niech…