Kult jest niczym bez Istoty, jednocześnie Istota kultowi nie dodaje mocy Kult ma odsłonić istotę Istoty - pokazać kwintesencję jego słowa oraz cnoty Kult ma także w istocie pokazać, kim wyznawca powinien się istotowo sta…

Na Rynku Głównym codzienne sprawy. Rozmowy, kroki i zapach kawy. Wieże nad głową. Pod stopami bruk. W zwyczajny gwar uderza strzałów huk. Ktoś szuka wyjścia, ktoś czyjejś dłoni. Syrena drugą syrenę goni. Wieczór na dachy o…

To się nie godzi, By się na to godzić By wciąż robić, To co szkodzi To się nie godzi To się nie godzi Przewrotne czyny, Ślad zostawiają, Człowiek zapomni ... chce zapomnieć A one Tańczą Krzyczą Krążą W…

Ciągle czekam na przypływ Na Zew Na wenę, co uskrzydla myśli Oczekując w bezruchu Omija mnie, Co w głowie się nie mieści Wciąż czekam Na przypływ - na zew Niech choć fantazją popieści Ten bezruch pochłania m…

wiosna ma czas płodności choć nie każdy kwiat w niej rozkwita lecz oczy cieszy serce pierwsza nwalijka lato dojrzałe owoc wydaje rozbiera się kąpieli zażywa i cieniem słońce zasłania jesień jest rozrzutna choć kwitn…

Rosną muchomory w lesie, kapelusze mają w kropeczki, wiązane na sznureczki. Wkoło tańczy, obraca się, śpiewa oraz skacze wróżka, a jest to wróżka kręcąca. Zachowuje się jak dzika. Ojej, wpadła na dmuchawca, otarła jedn…

Już kurz zapomnienia pokrywa me wspomnienia i w codziennym życia pyle uciekają mi złe i dobre chwile, nie oczekuję już też gości i życie upływa mi w samotności. Niech mówią rzem półgłówek a mi wystarczy kartka i ołówek,…

Bez trunków, prochów, bez nocnej hulanki, Cóż warte życie wśród ciszy poranka?…

Stworzę posiadłość na zielonych pagórkach z cegły, z drewna chronionego przed wilgocią. Winorośl spleciona na krzywych półkach, przyniesie sok z niebieskich winogron do okien. W  ogrodzie, przechodząc w cienie pełne aromatów…

Sza-sza, szuru-buru, sza Cz-cz, jeszcze raz Żwir-żwir, szumi kurz Pstryk — i nie ma nas Sza-sza, szuru-buru, sza Cz-cz, jeszcze raz Żwir-żwir, szumi kurz Pstryk — i nie ma nas W szafie szepcze czyjś szalik szura, chrz…

Wiatr pierwsze liście z gałęzi drzew strąca promyki słońca ciepłem nas tak nie pieszczą letnie obłoki kłaniają się deszczom ten sam obraz malowany bez końca szare chmury przesłaniają słońca pozłotę przemija dzień już coraz…

Czy mam się bać własnej śmierci, ojcze? Czy jednak mam się cieszyć, że swoje życie skończę? Większość mówi, że śmierć jest straszna, Że powinnam bać się jej jak diabła. Jednak ja nie wiem czy się boje, Bo gdzieś w g…

Miłość. Czym ona matko jest? Czy to uczucie? Czy to sam gest? Skąd ty wiedziałaś, że go kochasz? Jaki był Józef, że obiecałaś mu się oddać? Jak on Cię traktował, że go kochałaś? Jak on Cię nazywał, że go kochałaś? Jak on Cię…

Chodź poprowadzę cię, podaj rękę Tu smutek zniknie z twojej twarzy Tu błękit nieba, tu łąki kwietne Tu nic nam złego się nie przydarzy Do drzew wysokich cię poprowadzę Majestat puszczy spowity mgłami Tu bliżej Boga,…

Zagłębiam się w moją duszę. Nie wiem, co chcę odkryć, szukam, nie wiedząc, czego pragnę, ale czuję, że coś tam jest, pozwalam jej na czas, jeszcze nie zrozumiałam, kim jestem, może zatraciłam się w tłumie, czy uda mi się od…

pozostawiona w pudełku ostatnia z zapałek tego pragnie zapalić knot  świeczki rozświetlić ogień twoich oczu tego pragnę wędrować z blaskiem i mrokiem po stokach i szczytach przez góry i doliny twojego ciała tego prag…

Nie chce dużo,prawie nic, chcę przy Tobie tylko być, chcę pieścić Twoje ciało którego jest mi ciągle mało, chcę pieścić Twoja dusze lecz daleko dziś być muszę. Wiem że dobrze było by jak w niebie gdybym mógł dzisiaj być o…

Ludzie głebokiej wiary wierzą , że „panta rhej” nie działa, że klimat się nie zmienia. Że jakim Pan stworzył świat będzie na wieki wieków. Mnie choć we wszystko to wierzę widząc 40 stopni w cieniu ciało coraz bardz…

Chciałabym cię zjeść Jak koszyczek truskawek Pokrytych glazurą Z dodatkiem czekoladek I przelewać miód Z kubeczka do kubeczka Oblizując z radością Twoje usteczka Napić się z pucharu Słodkiego nektaru I poczuć te błog…

Zima przykryła jezioro milczeniem bielszym od światła. Lód oddychał spokojem, którego nigdy nie potrafiłem odnaleźć w sobie. Szedłem powoli, zostawiając ślady na zamarzniętym brzegu. Nie oglądałem się za siebie, bo przeszło…