łącząc Boskie więzy wiary nieba z ziemią z ziemią niebo cóż jesteś człowieku warty kiedy wiecznie żyć nie będziesz na cóż tobie harda siła która jest tak krótkotrwała nie dla ciebie pierwszego ni ostatniego niedołężność…

na harmonię Ducha kiedy rankiem oczy budzę serce się raduje w słowie 'Kocham Cię' w uśmiechu kawę piję i ruszam w drogę - tylko uważaj po czym stąpasz uważaj na żmije na ostre kamienie na tarantule i sieci pajęcze…

Ogromna, przepiękna wodo, mocno wzburzone Często myślę o Tobie. Siedzę na brzegu plaży i słyszę Twój gromki krzyk, Czy pragniesz pochłonąć moje żale? Jakie jesteś ogromne, a ja mała! Tak bezbronna, że każda fala, której pr…

Leży samotna miłość na drodze i tak cichutko rozmyśla sobie, kto mnie znajdzie i przygarnie, czy mi przyjdzie zginąć marnie. Tak leży smutna i podeptana czy przez nikogo jest nie chciana? Czy jak zeschłe liście na wietrze…

Nie wyrzucaj. — Czego? No właśnie. Szuflada otwarta na szerokość jednego „a nuż”. Nie domkniesz. Nie pytaj. Tu każdy drobiazg ma alibi. Łyżeczka wystawia łokieć. Paragon zwinięty w trąbkę trąbi, że nie ma g…

królowo baśni daję ci wiersz w którym odnajdziesz srebrne liście a każdy liść to piękny sen jak wiosną kwitnące wiśnie nocą gdy księżyc buduje most włóż jeden liść pod głowę on wskaże drogę Ci do gwiezd gdzie rosną lasy…

Jesień pani zjawiskowa co barwi drzewa na złoto, ogród odświeża od nowa z wielką, radosną ochotą. Chłodny wiatr gałęźmi targa, „Uciekaj, nadchodzi zima, która w domu nas zatrzyma!'' w jego krzyku brzmi przestroga. Jedn…

Bez trunków, prochów, bez nocnej hulanki, Cóż warte życie wśród ciszy poranka?…

akrobacja literowa fundamentem aranżacji bazauje eliksyrem talentu agresywna literówka felerną aluzją błąd eksponuje tandetą arcymistrz literuje fuszerkę analizuje bliskoznaczność erato tiarą na pocieszenie wrz…

przyszykuj już sny powkładaj do koszyka wybierz intuicyjnie o czym chciałbyś jutro pamiętać

na Jonasza Oj! Joana sza kukła już nie zakuka jo nasza na Mateusza ma te uszy wiatr w nie wieje MATEUSZ ćwiczy na macie pije planetarny chwast na Tomasza to Masza O! masz to ot sam jesteś aszamot…

jesteś bo życie wciąż kroczy i mimo .. nie raz jeszcze zauroczy 9.2026 andrew

To piękny, fascynujący wieczór. a ty z poezją na powiekach wciąż nie przeszkadza ci kontynuować czytania Kim jesteś, odważny rycerzu? Podejmujesz ten trud, ponieważ wiesz, że doświadcza prawdziwego, bliskiego kontak…

byłaś myślisz że nie ma cię tak było tylko chwilę gdy ... budzę się z tobą każdego dnia z tobą zasypiam chociaż cię nie ma jesteś nie jest źle wciąż widzę cię byłaś myślisz że cię nie ma…

do zwyczajnego prawa natury koniec lata dzisiaj mamy i do jesieni coraz nam bliżej z główną rzeką prądu jak czasem w morzu liści niebawem się skąpiemy czuć wiosennej świątyni kwiat tylko świadomości innej postaci lato…

...wczoraj z wieczora... na obrębie miasta wpadłeś w moje oczy namiętnością rozpalony słodkiej pomarańczy dłoń chciałam tobie podać lecz swojej nie wyciągnąłeś tylko promiennie uśmiechałeś jak do ciebie naturalnie ja…

Chociaż jesteś może i ateista jest to prawda znana,oczywista, gdy przyjdzie na Ciebie trwoga będziesz modlić się do Boga. Nawet gdy to będą myśli w ciszy Bóg z pewnością słowa te usłyszy, mocno przytuli Cie do serca swego…

,, Pan bliski wszystkim , którzy Go wzywają ,, Ps 145 wolna wola jak wszystko ma granice kolorowe witraże kuszą za nimi świat pozbawiony wiary hamulców upaja daje radość do chwili gdy ... codzienność…

Zaśnij w spokoju wiecznych gwiazd, w samym sercu niekończącej się drogi, gdzie pragnienie, nieznające barier, może spojrzeć na finezyjne kwiaty – tylko tam, gdzie dopływa rzeka, tylko tam, gdzie ciche marzenia przelewają sw…

kobiety jednej nie pasuje wzrost innej kolor oczu nos czoło wiele do ... nie potrafiłyby żyć gdyby wszysto było dobrze dokucza nawet wiek ale są i takie pełne radości wiedzą że są ... jak wino czym…

Poezja Poezja to nie tylko wzniosłe słowa, to myśl co wśród słów się chowa, a od patosu i wzniosłości już jeden krok do śmieszności. W poezji ważne są też onomatopeje do których buzia się śmieje, bo każdy poeta o tym m…

Patrzę spod przymrużonych powiek na pęknięcia w suficie. Nie wiem, skąd się wzięły. Może zawsze tam były. Ciało odchodzi bezdźwięcznie. Najpierw coś przestaje należeć do środka, potem reszta tylko za tym podąża. Leżysz obok…