#poezja

Poezja nie żyje. Każdy poeta patrzący oczami, a w głębi Udział chce większy. Poezja nie żyje. O rzeczach innych, niż ludzkie uczucie Nie ma już wierszy. Poezja nie żyje. Konający symbol, sens w nim zawisnął, Od...

MODERN. Wielu. Chcący Dać upust marzeniom Udający, Że coś rozumieją. Nie mów. Tak po prostu Was widzę, Jak teraz wzrok Was, Którzy nie chcą na chwilę Się odciąć, choć Raz. ART. Wielu mędrców mniej bogatych...

Miłość nie tylko słowami Kocham cię. To słowa też inne, takie jak mam cię gdzieś. Kochanie kogoś to nie mówienie o tym a tego wyrażanie. Prawdziwa miłość to nie tylko piękne chwile. Miłością prawdziwą jest też trwanie przy sob...

Wstaje świt okropiony krzykiem kogucika. Budzeni ludzie nie słyszą jak gra ta muzyka. Wschodu słońca, cudu pięknego nie widzą. Wołań o powrót do świata rzeczywistości nie słyszą. A może słyszeć nie chcą, tego pięknego wołania....

Wróg brata mego Jest też moim wrogiem, Szanowny kolego! Nie będzie więc Twoim Bogiem Człowiek, którego nie masz za swego I proszę, Nie patrz na mnie wilkiem, Trzymaj się swetra matczynego, Skoro praca wczesnym rankiem M...

Nigdy więcej nie waż się podnosić swojej dłoni i głosu na bezcenne życie Kobiety nie odzieraj z Godności... nie depcz Jej Człowieczeństwa nie traktuj przedmiotowo nie zmuszaj do bólu i łez gdyż nie jest twoją własnością...

Łzy nie pomogą Jeszcze na niebie jaskółki tańczą jeszcze świat się złotem mieni plaża grzeje pomarańczą połyskując wśród promieni. Lato wciąż nam jeszcze trwa fale masują i głaszczą brzeg ciało wachluje ciepły wiatr ła...

Z ziemi dalekiej Gdzie step się kładzie pod wichrem srogim Gdzie oni zostali Ci sami Ci sami Nasi bracia Gdzie oni zostali Ci sami Ci sami Nasi bracia Ty nasz orędownik i śpiewak Co zrywasz i budzisz w nas żar Ty nas...

To niczyj prywatny folwark nie pole do orania i nie amfiteatr też nie dziecięca piaskownica Narodowe społeczeństwo to nie niewolnicy także nie teatralne marionetki ni kukiełki również nie nierozumne małe dzieci Przywództ...

W błękicie nieba w słonecznych promieniach galopując brzegiem bezkresnych wód radośnie zmierzam do życia celu bez ciebie i nieżyciowych kłód

Życie tworzy prozaiczną poezję... w której od początku mam codzienny udział niezależnie od czasu i miejsca ludzi i zawirowań świata w którym istnieję z woli Jedynego Boga nieskończenie... To co niesie życie... nie zawsze...

Przeszłaś niezauważenie pośród plejady gwiazd pozostawiając ślad księżycowej poświaty ...na granicie nocy zapachu powiew zbudził mnie ze snu czerwona róża przy moim ramieniu ...w barwach jutrzenki wstało słoń...

Na lazurowym niebie... zajaśnieje złociste słońce tylko dla mnie Wtedy dopiero majestatycznego spokoju szatę przyodzieję... Pójdę przed siebie aleją prastarych dębów ...życiu pokłon oddając Na polanie nadziei miłoś...

Wychodzę żeby iść, miejsce nie ma znaczenie. Niezależnie czy uciekasz czy coś gonisz, dzieje się to w tym samym miejscu. Chodzi o ruch. Chodniki są nudne idę, więc ulicami to one mają w sobie drogę. Obrażają mnie bilbordy,...

Że jest jeszcze w tobie chociażby odrobina ludzkiego serca o jakżeż bardzo się myliłam gdy zastałam ten sam zimny głaz który ugodził mnie śmiertelnie... znów zadając bardzo bolesny cios Tak wiele razy próbowałam do twojeg...

Obecna doba czasu... całkowicie zatarła granicę normalności i nienormalności większość bezmyślnych ludzi straciła nieodwracalnie pojęcie normalności i dobra co jest w świecie widoczne po ludzkich się zachowaniach stąd tyle...

Gdzie jesteś... moja księżniczko nijak nie mogę cię odnaleźć szukam ciebie w tobie od bardzo wielu lat czy ktoś mi odpowie ...Zagubiła się Gdzie jest ta dziewczynka z radosnym życia wdziękiem gdzie jest jej uśmiech k...

już ranek i dzień z kolei enty i noc po nim z oczami smutku za stołem krzesła kiedyś dwa a dzisiaj... dzisiaj pustką nawet obrus świeci u drzwi kołatka ciągle głucha i puste listy w skrzynce na listy a miałaś napisać...

czym jestem dla świata jedną piosenką płytkim oddechem zderzeniem atomów chwilowym uśmiechem burzliwą porą roku łzą co zbiera się w oku próbą osiągnięcia zenitu gdy niebem granica sufitu czym jestem dla świata...

Jest Pani w obyciu, Tak gładka, że – OCH..! Ma nogi tak długie, Tak długie, że – ACH..! Ja jestem tak głodny, Tak głodny, że – STRACH..! I gubię.. swój rytm, Gdzieś na trzeciej strofie, A Pani.. swój but, Pod poduszką...