beztrosko uśmiecham się do ciszy leniwe myśli na krawędzi odpływają nie szukają zaczepienia jest im dobrze snuć się pod sufitem bezmyślności Andrzej Iwanowicz - Wrocław, 24.XI.2021r

Żółte liście pytają o drogę, lecz ja nie wiem gdzie dusze śpią. Gdzie prowadzi ich wieczna tęsknota, w którym niebie mają swój dom. Może wiatr, co w gałęziach śpiewa poprowadzi je w stronę gwiazd, tam, gdzie myśl urodziła…

Pytasz mnie, kim jestem ? Jestem jesienią, żółtym liściem odchodzącym w nieznane. Cząstką myśli, niespełnioną nadzieją, małym słówkiem w niekończącym się dialogu między niebem a ziemią. Jestem echem…

żywy pośród martwych zaplątany we wspomnieniach jak w sidłach babiego lata przystaję płynący czas przysiadł na ławce nigdzie się nie spieszy jest u siebie pośród chryzantem kroczy zaduma błądzą myśli powracają echa smu…

22 października godz. 10:00 Na płocie rozwiany bluszcz niczym płonące fale. Nadal tak dmie, że nawet praca wzięła wolne. Zagubiony w nicnierobieniu lustruję wzrokiem pusty parking. Zdziwienie siedzące obok z niedowier…

napisałem już wiele wierszy o jesieni i długich nocach o kasztanach liściach żołędziach o czerwonych jak wino owocach ptakach które niczym okręty odpływają z portu nieznane i tęsknocie co snuje się w parku w sieci wsp…

pomiędzy niebem a ziemią złote liście zaplątane w pajęczynie czasu a my niczym pięciolistna koniczyna pośród rozkwitających wierszy wędrujemy Andrzej Iwanowicz, salonik „Trzech Muz” Wrocław 27.09.2021r

bryza tęsknoty splata z piasku ktoś cicho na gitarze gra na horyzoncie płoną chmury w oku dojrzewa pierwsza łza po plaży snują się marzenia i złote myśli pośród fal słońce dla snów utkało ścieżkę jak noc dla księcia srebr…

Czy życie jest grą ? A może gra jest życiem ? Spotkali się pomiędzy sceną a nadzieją ufając chwili. Gdy zgasły światła spojrzeli w otchłań szaleństwa. - Już nie masz kogo kochać – szepnęła…

spoglądam w błękit nieba obłoki goni wiatr a mi jest bardzo smutno czegoś mi bardzo brak słońce kąpie się w stawie na liściu ważka śpi pszczoła przysiadła na płatku spijając słodkie łzy a mi jest ciągle smutno w sercu…

zostawiam ślady stóp niczym dłoń na sercu zabierze je morze w bezkresnych głębinach otuli tęsknotą gdy powrócę przywita zaczaruje zachodem uśmiechnie się falą rzuci muszle na brzeg obejmie mnie czule i znów popłyn…

pomiędzy złotem a czerwienią tańcząca kobieta na szmaragdowej fali Pogorzelica 09.07.2021 Warsztat zbieram słowa jak owoce delektuję się zostawiając nasiona z których wyrastają wiersze Wrocław 12.07.2021