Moje ciało postarzało się o jedno ciało nie przysłuchuj się mu takie w nim zaszumienie Na policzkach usta są łowną zwierzyną ani się w nie zapatrzeć ani poczuć ni najeść Tak wąskie zwierzę patrzy bowiem moimi oczyma ni…

My kuglarze żywiołów obszczekujemy w małych grupach opustoszałe wieczorki opustoszałe knajpy warczymy na spasione prostytutki My pożarci pięść w pięść wiemy że wszystkie chwyty dozwolone rozchlapujemy mózgi w ciasnych…

Kolejny znajomy z oczu pochylonych ostatnio niczym cesarski kciuk coś zabiera im czytelność brzęczy niekompletną uprzężą Kolejny zaznaczony kciukiem co gasi mgliste kłamstewko o długowieczności Kolejny któremu nie dane b…

Jeszcze skwierczysz tą kroplą. Jesteś moją jadowitą, lepką przeszkodą na grzbiecie; w tej samej przestrzeni rozganiasz wyczyny powietrza, naginasz małe niebo do swoich potrzeb - zatrzymało już na mnie naznaczenie. Staras…

Poemat wyjątkowo nieautentyczny 2 Opowiem o tamponach krzyku, sączkach legowisk, tamowaniu naczyń kuchennych. Nie, nie chodzi mi o to, że można chodzić lżej, nie stękać co krok i znieruchomieć w kokonie przyzwyczajo…

Przestrzeń marszu kąsa. Stopy, powolne każdemu kikutowi, wykopują z piasku szlachetny minerał, odpycha, pycha się skrzy, szlifowana w dalszych od miejsc wymarszu murach - - te fałszują nawet mękę wdechu i wydechu w każdej…

Rozglądaj się uważniej by niczego nie zapomnieć zapomnienie zasypia pod grubą warstwą kurzu tępieje jak pierwszy śnieg od uwypuklającego się świata Rozglądaj się bo czysty przypadek pozostaje niejednoznacznie zakorzeniony…

pamięci Tadeusza Łomnickiego Muzo, całą garścią zarzynająca słowa, ledwie słysząca dialog, choć garść gardeł stara się krwawić pomiędzy tabliczką a rylcem, odkładająca na zawsze garść, co znaczyć powinny – wyostrz w…

Mirce Co było sądzone, sądzone już było. Więc pogódź się z losem - tylko los sądzić może przez wszystkie przypadki, nawet te pozorne. Co było sądzone będzie skazane. Przecież sądzonym dany los absolutnego przyp…

Musisz w to uwierzyć wieczny blichtr świata w którym przyszło ci chwilę przebywać nie zauważy twojej niezgrabie rozlewającej się bezradności Codziennie świadomie omijasz zakład fotografa który próbuje innym zatrzymać cz…

Odpowiedz mi, szczerze, czemu się łudzimy, że kraj ten opowie, co nas w nim urzekło, że nadzieję, siłę znowu w nim zatlimy i wkrótce zapomni, co to „polskie piekło”? Odpowiedz mi, szczerze, czy dławi nas jeszcze smutny etos…

Pamięci Tadeusza Peipera Niebo w każdym z nas, przemawia, czyli: niebo zagryza nas nami samymi, a miasto wyrywa dla nas miejsca zbyt oczywiste, czyli: każdego niebo kąpie w cudzie, osusza o wyschniętą pianę dat, w daci…

Ciemność po same palce przez palce narzędzia do odczytywania w strukturach powidoków Bywa wynalazcą nowego języka nieprzyległego do narzędzi palców umownym znakiem między dłońmi a przechodzącą przez nie falą emocji rod…

Wypracowany w pocie czoła wierzchołek z niedomówienia i cierpkiej recenzji uparte drążenie struktury mojego języka Koncept recenzji błyszczy pozytywną metafizyką i negatywem znaku miejscami wręcz do bólu egzystencjalnym U…

Dzielę się głosem – nabiera powoli waszej przestrzeni Najpierw trzeba posmakować mniejszych okienek na świat przymierzyć głos do właściwego rozmiaru zmarszczek na pościeli do pozostawionych w powietrzu znaków zapytania…

Piszę – nie piszę, ty nigdy nie jesteś przy mnie, zwielokrotniona. Następny dzień jest lepki. Opowiada o krainach fajerwerków, gdzie powietrze ciężkie i skomplikowane niczym labirynt dla polnej myszy oraz o tym, że nigdy m…

Mój 78-letni ojciec spogląda wprost w czas - ze smutku pęka mu serce Jego cały uzbierany majdan odpływa w milczeniu Na zachętę do życia pozostała jedynie mądrość która w tym całym bałaganie wszak jest ostatnią metodą n…

Zjadasz hieroglify szczegółów, upadły Minotaurze, przypisany swojej cierpliwej inności – jej wiele, o wiele za wiele, że sen. Naprędce przeżuwasz pożółkłe szczegóły, by mogły pod prąd, w inne obszary przełyku – tam jest…

Pamięci Piotra Gajewskiego, zmarłego tragicznie kolegi z zespołu, gitarzysty grupy Hard z Wrocławia Wiadomość o śmierci przyjaciela nie jest czymś łatwym do przełknięcia w całości, zwłaszcza w swoje własne urodziny…

Wiersze jak plamki plemników. Suchość w krtani oddala się w stronę, skąd można i na papier przelać opowieść o sobie, że życie bez siebie jest tak możliwe, że aż niemożliwe i że zawsze będziesz sama, a ja sam. Wiersze jak…