budząc się rano pragnę zasnąć by nie myśleć o tym zamykam oczy zmęczonymi powiekami od marszczenia czoła bojaźni myśli zaciskam zęby z bólu łudząc się ze obudzę się nie sobą dwulicowość jaźni kochania się i nienaw…
Melancholia
1 310 wynikówsen śniony snami horrorów budzi mnie w nocy i każe patrzeć w lustro czy to ja stoję wpatrzony w nicość odbicia obraz zamyślony sam w sobie nie odrywam się od myśli wzburzenia nocy gaszę światło w intrydze niepokoju…
i tak przeminą pod ciężarem monotonii ciężkości brzemienia życia jak pomnik który, stoi ale i tak kiedyś runie zapomniany od chwały czynu zakopane z ciałem pod gruntem ziemi zgniją usunięte z pamięci historii
śmierć albo cud rozwiązaniem tego bezsensu oczekiwane coraz śmielej bez ryzyka myśli obawy życia stają się sensem życia, grą o wszystko zwycięstwem albo niepamięcią
na samym dole jest ciemno chodzę tam czasem na spacer minąwszy ściany odrapane krzykiem odwiedzam stare pokoje zbieram skrawki wstydu które odpadły razem z tynkiem
Ponieważ nie wiem co to życie Chcę poczuć jego smak Na swoich ustach Spróbować Niemożliwe staje się możliwe Dostaję szanse Może od samego Boga? Kopnięcie
nie to mnie niepokoi. udowodniono niezbicie, że wśród palaczy tytoniu śmiertelność wynosi sto procent. a niełatwo jest trafić do grona nieśmiertelnych.rzucić niełatwo. ktoś powiedział; są inne drogi. wstrzemięźliwość seksua…
pośród cienia drzew w powietrza zapachu stęchlizny otulona z popielatej mgły wśród szarości upadłych liści stała wpatrzona na chmury kłęb otoczona ostrzem stali kolczastym drutem palisady z dłońmi nasiąkniętymi krwią…
nie wpuściłeś mnie chociaż padało drzwi zamknąłeś na cztery spusty zaryglowałeś okna a ja głupia czekałam na progu ostrzyłam nozdrza łowiłam z powietrza twój zapach oczy syciłam rozmytymi śladami butów zazdrościłam kałuży…
jak co dzień podarujesz mi bukiet nieszczerych uśmiechów popłyną łzy ty ich nie będziesz oglądał przecież musisz zdążyć do pracy nakarmić psa rzucasz pod stopy kilka słów wychodzisz koniec rozmowy gniew ciśnie się w ga…
Kolejna wylana na próżno umarła na wargach bez znaczenia Niezrozumiana wśród milionów słów Przechodzących przez ludzkie usta
Zamiast nieba pozostało mi wspomnienie błękitu twoich oczu Suchy trzask ostatnich słów zbudził ciemność a chmury zalała czerń Niechciane myśli spoczęły na szlaku drogi mlecznej A wiatr przepędził nadzieje i rozryw…
zmierzchem rozkwitała zapach wabił pragnienia mężczyzn wilgotne od rosy płatki ust rozchylała czekając na spadające gwiazdy
Mówiłeś że wrócisz obiecałeś że odpiszesz w końcu stwierdziłeś Z pisaniem jest jak z kobietą wraca i odchodzi
policz do dziesięciu i szukaj nowe zawsze ukrywa się za zaciśniętymi pięściami czasem spływa do łokci nim zastygnie słonymi strupami a czasem na jednym niemal oddechu wywabia gorycz ze starych obrazów za szybą sumak octowie…
Napadł mnie deszcz i było to piękne. Oczyszczające moralnie i psychicznie. I nie było już żalu ani miłości, ani smutku ani radości. Tylko ja... i Deszcz. Napadł mnie deszcz i było to piękne. Przebiłem się przez Jego…
uczę się kontrolować rozbłyski emocji nie obawiając ciemności i wypatrując śmierci tak jak próżni w atomie z gwiazd sczytuję nieuchronność ciszy i z kolejnym krokiem milczeniem obrastam zaliczając czas przeszły teraz we…
Czuje wewnętrzny ból czy to kiedykolwiek minie? Nie wytrzymam dłużej chyba stąd wyjadę rujnujesz wszystko w koło i co nadal ci mało? Chyba jeszcze nie zaspokoiłaś swojej wrednej podłości sama do tego doprowadzasz zżera…
Czas - życia każdego osnowa Jest nieuchwytny jak myśl Co w głowie się chowa. Czy ktoś Czas widział ? Czy dotknął Go może ? Zegar - powiecie ? On żyje z Czasem na co dzień ! Zegar - Czasu fałszywy Mierniczy Z Czasem pogubić…
Stare zdjęcie Trochę pożółkłe, W książki zakładce Z nadzieją czekało. Szkolny fartuszek, Kołnierzyk biały, Grzywka nierówna, I wzrok trochę smutny. "Na zawsze z Twoja" Podpis niezgrabny. To Ty ? szkolna ma miłość ? Gdzi…
porwał mnie dziś upił uniósł na skrzydłach smaku rozgrzał krew zapachniało nocą wspomnieniem pewnym dniem Sobotą słyszałam to i owo a i tak zaczerpnęłam kolejny łyk rozkoszy
niebo z trudem otworzyło oczy sklejone ropą wczorajszych spraw z wilgotnych rzęs kapnęły łzy w tęsknocie za gasnącą nocą ktoś wyrzucił z popielniczki wypalone szczęście mokrą szmatą zmyto ze stołu okruchy ostatniego śmiech…
Ja przepraszam że przeszkodzę nie zajmę panu czasu zbyt wiele Pozwoli pan że się przysiądę także odpocznę na swym ciele Zastanowiły mnie wszelako ta gwiazda i krzyż towarzyszące Kamieniu co pan dźwiga jednako chyba nie są…
Chwile co są zachwiane leją się w obróconym blasku zapomnianych luster w zapomnianym śnie... płoną w czarnych chmurach lodowatych barw próbując odnaleźć choć trochę zagubionych wspomnień.