Każda tragedia jest wielką, choćby nie było jednej łzy, gasnące radości w cynicznych uśmiechach, widziałem ja, widziałeś ty. Wydarte matce przez sąd dziecko, bo brudny garnek w kuchni stał, a on za…

Rozlały już się tam – białe brzegi, z brzegami razem rozlał się żal. Gdy patrzysz naprzód to, co dostrzegasz? Bo ja dostrzegam zamgloną dal. Idę w kierunku mgły, bo muszę, a kiedy staję, idzie mgła, czy smutki dawne w niej…

Wyjrzał liść zza firanki. Pajęczyny Dostrzegł swych przyjaciół od wspólnych szumów. Podeptanych. Drzewo wstydliwie się zakrywało nim jednym, gdy wiatr wiał z zachodu,…

w Górach wędrowca napadł niedźwiedź, wędrowiec stracił dużo krwi, gdy uciekając ratunku szukał, zielarka otworzyła drzwi. Wędrowiec prędko opowiedział, że tam go niedźwiedź gdzieś zaskoczył, że mgła go skryła przed niedźwi…

Ukryte światy drzemią obok jedne za mrokiem inne za mgłą, czasami z wiatrem delikatnie, szepczą listkami że już są. Nieraz wichrem przybywają, wrona oznajmia że są tuż a bladym świtem w mrok odchodzą świeżą gałązkę łamiąc…

Miasto uśpione cisza kołysze, neony sennie świecą we mgle, bloki już wszystkie tak wyglądają, jakby zanurzyć się miały we śnie. Tylko gdzieś w dali cicho drzewa szumią, jakby pragnieniem nienazwanych dni, i tylko liśćmi je…

Wiatr jeziorne pieści fale, te się rozpływają, oczy ognia patrzą z żalem fal wciąż wyglądając. Coraz nowe przypływają, bliskości spragnione, wiatr je pieści i kołysze spływają spełnione. Oczy ognia patrzą z żalem wy…

Czasem tak się może zdarzyć że gdzieś zniknie oczu blask, nie chce patrzyć się na tęczę, nie chce patrzeć się na brzask. Nie usłyszy szumu drzewa, drażni wtedy ptaków śpiew, w oczach nie ma już miłości, tylko tkwi głęboko…

Wiele oczu przesłoniętych barw nie widzi wcale, wiele oczu przesłoniętych patrzy tylko z żalem. Czy to dobro ucierpiało w tej odwiecznej walce, czy to miłość wciąż przepływa jakby między palce. C…

Wybrała się kura na zakupy do miasta, w mieście chciała kupić trzy kawałki ciasta, jeszcze miała kupić trzy bochenki chleba, bo kaczki prosiły że im bardzo trzeba. Szła już kura drogą,na skrzydle torbę niosła, nagle zagda…

Gdzieś tam miłości czeka dzban, by znaleźć go spragniony, rozlanym dawno chciałby być, a wciąż jest wypełniony. I chociaż aż po brzegi on pełen jest miłości, aby nim polać cały świat, to czeka w samotności. Samotność…

Kiedy natchnienie ku mnie idzie, już je z daleka czuję, myślami kropli, róż zapachem, już przy mnie spaceruje. Kartkę mięciutko mi podaje, pióro w górę unosi, do ucha wiersz mi cicho szepcze, – i pisz natchnienie prosi…