Piszesz że ty jesteś namiętnością piekłem i niebem gałązką nadziei z której wyrośnie drzewo iskrą która zapanowała nad chaosem poezją duszy i ciała zapisanym w oczach pragnieniem płomieniami trawiącymi zmysły a ja…

przyszła całkiem niespodzianie wprost z poezji no bo przecież miłość także jest poezją piękną bajką w trudnym świecie zatańczyła na ekranie gdzie litery się splatały w warkocz uczuć który drążył serca niczym woda skały…

zrodzona w ogniu strącasz do otchłani napiętnowany pożądaniem upadam by w grzechu szukać odkupienia

pociąg odjechał lśniący brylant stoczył się po policzku dzieląc się na tysiące gwiazd mleczna drogą pójdę do bezsennych nocy z tęsknoty ulepię anioła by czuwał * z inspiracji wierszem karioki 83 " Pożegnanie"

nadchodzi chwila kiedy zapachnie kawą taką jak lubisz słodką z namiętności i lepką od pożądania będziemy pić zachłannie żeby nie wystygła poparzymy usta gorączką pragnienia rozleje się oczekiwaniem zatraci w spełni…

miłość jak poranna kawa kiedy wdycham jej aromat życie nabiera kolorów dzisiaj jej zabrakło dłonie obejmujące poduszkę odnajdują tylko wspomnienie pokój stał się samotnią zamiast kawy łykam oczekiwanie o smaku tęsknoty

myśli zmącone tęsknotą odrzucają logikę mądrość nie przytuli nie zamknie ust pocałunkiem nie rozproszy chmur spływając atramentową łzą utrwala smutek siedem dni i nocy to wieczność nie umiem czekać chociaż sny wypełni…

tam gdzie motyle siedząc na listku w kropelkach rosy gaszą pragnienie pszczoły zbierają miód nie dla zysku lecz by wypełnić swoje istnienie gdzie dzień budzony śpiewem skowronka otwiera oczy zorzą różową a nad łąkami mgł…

odszukuję ścieżki obsypane złotem jesieni żywe pragnienia wyśnione nadzieje dotykam drżących chwil i niepewnych kroków łez zmieszanych z deszczem na rozstajach drążąc tunele zapominam o pustce ubrany w wspomnienia…

czy można nadać kształt tęsknocie wzburzonej i gwałtownej jak morze lub jak leśny potok przepływającej delikatną pieszczotą upartej i kapryśnej ukrytej w chłodnej pościeli suchym ręczniku czerwonych różach więdnącyc…

Życie to sen gdy się obudzę już mnie nie będzie Pomiędzy snem a jawą, marzeniem a rzeczywistością, jest wyspa wspomnieniom najbliższa, gdzie życie nabierało kolorów a pierwsze wzloty i upadki zmieniały niewinność w dojrz…

żonie trzy wiosny minęły trzy przeszły jesienie były smutki i żale i miłości tchnienie głębokiej jak morze spokojnej w przypływie w namiętności gorącej i w kłótni wstydliwej jak sztormowe fale rwąca i wzburzona pełna nam…