dłużej erato ty jesteś moją poezją spłynęłaś białym obłokiem malując w sercu niebo zachód wschodem zapłonął i odpływ stał się przypływem ziarno rzucone w piasek pachnącym wyrosło chlebem inaczej smakuje życie odeszły…

człowiek bez uczuć jak dzwon bez serca znika jak echa srebrnego brzmienie jak dym rozwiany niebo bez słońca jutro odchodzi już w zapomnienie

nocą gdy śpiewa wiatr mróz dobiera się do okien a marzenia spływają z nieba zamykam rzeczywistość kasuję czas i przestrzeń przytulam się do myśli odnajdując twoje gorące dłonie wpuszczam księżyc obejmując ciepłą podus…

wyzwoliłaś zmiażdżyłaś pruderię jestem nagi bez wstydu zakłamania przetoczyłaś się jak lawina budząc pierwotny instynkt

przyjacielowi jedna chwila słowa nie wsiąkły w zadumane ściany opłatek jak biały gołąb krąży wśród zgromadzonych niosąc nadzieję i miłość dłonie gorące od uścisków uskrzydlone życzenia rozjaśnione twarze pytani…

zakwitłaś we mnie dziką orchideą w dżungli fluidów twój zapach mnie oszołomił jak wąż - połknęłaś sokami namiętności trawiąc moje zmysły nie szukam ucieczki syć mnie swoją dzikością

kiedy powrócę jabłonią malwą lub rajskim ptakiem wypełniony mądrością sensem dojrzewania dawania owoców trwania i odradzania się zrozumiem feniksa powstającego z popiołów

kiedy dotykam tęsknoty samotnie przemierzam drogę wtedy dopiero rozumiem co znaczy drugi człowiek jest ciepłem w zimowe wieczory słońcem w pochmurne dni uśmiechem czynem i słowem szybszym krążeniem krwi stołem nakryty…

niedowartościowani jak ćmy lgniemy do ognia w którym się spalamy ogień - to nasze dusze bombardowane atomami kompleksów płonące niczym stosy pogrzebowe tylko strumień wartości człowieczych własnych wartości może ug…

na fundamentach spełnionych marzeń zbuduję pałac z kryształów szczęścia z raju motyli wiosnę sprowadzę majowy będzie wisiał kalendarz szarość przez złotą przepuszczę barwę w ścianach zasieję ziarno dobroci alej…

niedowartościowanie jak ćma lgnie do ognia w którym się spala

odnalazłem esencję życia radością pachnie wczorajszy chleb echo sprężyste kroki odlicza w uśmiechu szczęścia utonął gniew jesień oddała swoje kolory ziemia usypia w palecie barw a w moim sercu budzi się życie to mglista w…