#Bóg

Patrząc na Ziemię, widzę jakby brzemienną. Niewiasta jakby wydała nasz świat. Tak ociężały w bólach wyszedł na łono wszechświata. Wyszedł jako karzeł lecz stał się większy niż każdy jego starszy brat. Ożyła Ziemia z...

Na świecie się pojawił W jednym tylko celu By nas strach nie dławił Wizją śmierci wielu Przyszedł tak pokornie Choć Go nikt nie zmuszał Wiedział, jak to ważne Umrzeć za te dusze Życie Swoje oddał Byśmy wiecznie żyli...

Wiara przyznaje ciężki to temat Dziś odważnie i głośno krzyczę "Potrzebuję Cię Boże" Przepraszam w modlitwie za wcześniejsze zwątpienie lecz przyznaj ciężką zesłałeś mi drogę Drugi raz cię przeklnełam gdy zesłałeś na moją ś...

Jaką Ateista wybiera drogę? Czasem dobrą, czasem złą? Czyż Chrześcijaństwo nie jest wyznacznikiem moralności? Do czego odniesie się Ateista, robiący rzeczy złe w od innych ukryciu? Czyż moralnie nie postępuje Chrześcijanin, że...

Czuła się samotna już od małego, W młodym wieku przeżyła wiele złego. Nikomu nie ufała,bo nie umiała zaufać, Nie potrafiła kochać,nikt nie chciał jej wysłuchać. Stany depresyjne u tak młodej istoty, Lecz przy ludziach uśmiech...

Rozpędzone pociągi podniebnych dróg przebijają chmury strzelistym kształtem rozwożą anioły tak,jak nakazuje Bóg by pomogły ludziom w potyczce ze światem Krążą czasami,malując kłębiaste obrazy jak Picasso pobudzał potrzebę p...

Widziałam łzy niczym poranną rosę na Łące Szczęścia. Chwasty wśród tulipanów i grafitowe chmurki przykryte światłem słońca. I widziałam uśmiechy dzieci, ciche szlochania starców. I porzucone jabłonie bez korzeni,...

milczenie zastygło między sąsiednimi drzewami tak łagodnie skromnie bez zbędnego szumu pogłaskało przutuliło najczarnejsze dłonie gniewu wiedz że rozjaśnia się po najciemniejszej burzy świta po najgłębszej n...

Za te serce które tak wiele bólu znieść musiało, Za te ręce delikatne jak jedwabiu nici, które co noc mnie otulały. Za oczy pełne nadziei i żalu, które na każdym kroku mej duszy pilnowały. Za słowa wielkie i małe, które czasem...

Patrz , jaka tu cisza , szepnąłem do siebie , wpatrzony zamarłem, jak posąg kamienny zatrzymałem się w czasie, uśpiony na zewnątrz na chwilę , lecz w myślach swych Bogiem zostałem. Te roztrzęsione dłonie dotkn...

W cynamonie mych słów pogubiłem się, widziałeś to wszystko, patrzyłeś na to i nic nie robisz i nic nie czynisz. W tej kolejnej lekcji, odrobionej mymi łzami, w ciszy mnie nauczasz i dalej nic nie robisz …….. .........dalej...

rozłożyć duszę na części kawałki czy okruchy byłaby podobna do ptasich piór w chromatycznych barwach nasyconych metafizycznie rozsypana po ziemskich horyzontach lecąca wysoko do nieba bez ciężaru bez przynależnoś...

myśli przebijają się do kopuł odbijają echem od świętych ołtarzy niewidoczną dla oka uświęconą statecznością niosą spokój który koi wnętrze w opuszczonych konfesjonałach ślady brudu wdarte w posadzkę już odpuszczone...

Brytanio honorowa! Tyś moją ojczyzną! Wrócę kiedyś do Ciebie, pokryty siwizną. Na obczyźnie mieszkając, śniłem Twoją postać, Widmo klifów najbielszych, lecz jak się tam dostać? Niech mój umysł przypomni piękno tej krainy, Prz...

mówiłem że kocham mego Pana że dlatego pragnę być przy Nim prawdę mówiąc nienawidziłem Go pragnąłem stanąć naprzeciw Jego majestatu pragnąłem poczuć jak łamię Mu nos rozkwaszam wargi wyłupiam oczy pragnąłem usią...

My wizjonerzy wciąż nazywani utopistami czytaj: słabymi przez tych co depczą nasz świat idealnie nieidealny myślą że boimy się ich przewagi liczebnej grają na lutni i pięknym głosem śpiewają że zaślubiny dobra ze słabością...

Skończyła się we mnie już poezja. jestem już tylko jak kartka papieru tuląca niesforną plamę atramentu. Zmęczony, skalany do śmierci. Ach tchnij we mnie wichrem Bym poszybował ponad drzewami na tle zachodzącego słońca, pr...

Republiko moja boska, Coś pod niebo nas wyniosła, Kapitalizm ukazałaś A po chwili odebrałaś Nasza świętość - wolność słowa, Zostawiając nas w rozpaczy Az od tego boli głowa Bo nikt sobie nie wybaczy Chwil tych pięknych nie...

Na zachodzie bez zmian. Słońce jak co dzień Czerwona kula Obłokiem otula Lico, wypuszcza cień Spoza ciemnych bram. Na zachodzie bez zmian. Za wielką wodą Ogniska płoną Pod koron osłoną Drzew, dymu kłęby wiodą Wprawiaj...

Jak mam oddychać będąc w bagnie grzechu, Nawet nie wziąwszy pierwszego oddechu Na tym pełnym pokus świecie? Zmartwienie... Więc rozgrzeszenie dać ma uwolnienie? Myślę, więc jestem - błądzę, więc zwątpiłam, Wieczną do mojego...