ostatnie i pierwsze jej westchnienie początek i koniec jakby w nich zamknęło się wszystko ona i on opętani falą między początkiem a końcem miedzy niebem a ziemią ona i on i to wszystko ciało i krew szaleństwo co jest m…

wyczaruję samolot niech potnie niebo rozerwie na szczepmy i zniknie linią gorącego powietrza granicę wyznaczę a potem podzielę nieskażony błękitem horyzont na dwie części po równo jak dzielone komorami serce i oddec…

Bez trunków, prochów, bez nocnej hulanki, Cóż warte życie wśród ciszy poranka?…

Już październik przynosi melancholię i deszcz, łzy jesieni, co w sieci, jak diamenty się lśnią. Liście w złotych kolorach smutne ścielą kobierce i szeleszczą rozstaniem, gdy spadają do stóp. Lecz gdy słońce zaświeci,…

Napisałem kiedyś pieśń o tobie Anno, ale słowa porozrzucał mi gdzieś wiatr, stałaś boso rozmarzona przy fontannie, twoje włosy zdobił mały, polny kwiat. Anno, Anno rzućże grosik, pozwól szczęściu przybyć z roziskrzonych gwi…

Już kurz zapomnienia pokrywa me wspomnienia i w codziennym życia pyle uciekają mi złe i dobre chwile, nie oczekuję już też gości i życie upływa mi w samotności. Niech mówią rzem półgłówek a mi wystarczy kartka i ołówek,…

Mówimy, że znamy porządek świata, lecz śmierć zawsze przychodzi nie w porę, jak noc, która zapomniała o zachodzie. Nie można przygotować dłoni na pustkę ani serca na nagłe milczenie czyjegoś imienia. Zawsze zostaje jeszcze…

Stałam przed twoim sercem zbyt długo, trzymając miłość jak bukiet bez wazonu. Wierzyłam, że kiedyś otworzysz drzwi. Z twoich spojrzeń budowałam schody, które zawsze kończyły się ścianą. Każde słowo ogrzewałam w dłon…

Czasem wracam do tamtych ulic, gdzie lato nie znało końca, a moje serce biegło przed czasem. Miałam kieszenie pełne marzeń i kilka piosenek na drogę. Nie pytałam, dokąd prowadzi życie, bo każda ścieżka pachniała początkiem…

Nauczyłam się jeść samotność powoli, jak jabłko zerwane pod koniec lata, które w dłoniach pachnie spokojem. Nie boję się pustego krzesła naprzeciwko. Cisza siada na nim bez pytania i pozwala mi wreszcie usłyszeć siebie. Ni…

Wchodzę do parku bez parasola, choć niebo od rana pachnie deszczem. Chcę poczuć chłód na twarzy, jak dowód, że jeszcze potrafię czuć. Alejka tonie w miedzianych liściach, a moje kroki budzą ich szept. Każdy opowiada inną h…

Życie trzyma się na jednej nitce światła, a my nazywamy ją jutrem. Budujemy domy z kruchych godzin, stawiamy na półkach wspólne fotografie, jakby czas nie znał naszego adresu. Tymczasem każda chwila jest porcelaną, którą l…

Żegnajcie, światła latarń przyuliczne strażniczki, złote słońce, srebrny księżycu, jego towarzyszu. Dzień dobiega końca, noc nadchodzi, gdzie jestem zmuszona do snu kiedy tylko usłyszę dźwięk trąbiącego anioła i zostanę we…

Drzwi wiedzą, że nie mam klucza, więc milczą przede mną jak usta, które nauczyły się tajemnicy. Codziennie budzę się w tym samym prostokącie światła, jak list niewysłany do świata. Ściany przysuwają się nocą, kradnąc po ce…

Od zawsze stoję pół kroku obok, jak przecinek zgubiony w cudzym zdaniu. Ludzie budują między sobą mosty, a ja uczę się pływać pod nimi. Ich śmiech ma klucze do wspólnych drzwi, moje kieszenie pełne są samotnych ulic. Nie u…

Poranek kładzie ci dzień na dłoni, kruchy jak skrzydło znalezione na parapecie. Nie pytaj, ile światła w nim zostało, tylko otwórz okno i pozwól mu wejść aż do serca. Czas jest złodziejem w miękkich butach, nie usłyszysz,…

Nie odkładaj życia na lepszą pogodę, bo czas nie sprawdza prognozy przed odejściem. Poranek daje ci garść światła, lecz nie obiecuje, że zachowa je do jutra. Dzisiaj jest jedynym otwartym oknem. Wyjdź więc naprzeciw własn…

Życie budzi się każdego ranka, nie wiedząc, że śmierć oddycha tuż za jego plecami. Idą razem przez świat, jak światło i cień przywiązane do jednej godziny. Bez śmierci kwiat nie wiedziałby, że kwitnie. Bez końca chwila nie…

Gdzie pętla od sznura koniec znalazła a cień twój zaczyna się długi. Tam czekał już będzie w płaszczu wilgotnym, od kropel co z oczu spadają obficie. Żeglarz bez duszy co wpływa na życie Sam go nie poznasz, a przyszedł po c…

O Poetach wspaniałych, O Poetach ten wiersz, co pisali od serca, nie trafiając do serc. O Poetach wspaniałych, co czas przykrył ich dni, wiersz nie trafił pod strzechy, tylko nocą się śni. O Poetkach wspaniałych, co z…