Przesuwasz językiem wzdłuż oczekiwań których koniec nigdy nie znalazł się w zasięgu twoich oczu Zastanawiam się do czego prowadzi twoja destrukcja spokoju Gdy nie twierdzisz że dążysz do chaosu. Mi wystarczy przecież rosnąć n…
Melancholia
1 310 wynikówUtwory z kategorii „Melancholia”. Czytaj teksty autorów Poezje.pl i odkrywaj ich różne spojrzenia na ten temat.
Wślizguję się tutaj ukradkiem, choć jestem tu tylko przejazdem. Chcę pokazać się choć na chwilę, bo nadal tu jestem, wciąż żyję. Życie prowadzi się schludnie, Dni mijają względnie i nudnie. Lecz przynajmniej, jak kiedyś,…
Czy taki będzie mój los, jeśli moja śmierć nastąpi powoli, a laska będzie moim towarzyszem, niosąc opowieści z minionych czasów? Moje plecy się pochylą z kolanami głęboko zgiętymi. Próbując wstać, pokażę, że zamiast…
Moja samotność zakochała się w tobie, zanim zdążyłam powiedzieć jej, że nie wolno. Zostawiła dla ciebie miejsce przy oknie i nauczyła ciszę twojego imienia. Od tamtej pory wieczory pachną tęsknotą, jak listy nigdy…
Przykleiłam plastikowe gwiazdy nad łóżkiem, żeby noc nie wydawała się taka samotna. Świeciły bladym, pożyczonym światłem, jak obietnice składane bez zamiaru powrotu. Patrzyłam na nie długo, próbując uwierzyć, że w…
Płakałeś tak pięknie, że niemal uwierzyłam, jakby smutek można było wyćwiczyć przed lustrem. Twoje oczy błyszczały dokładnie wtedy, gdy ktoś patrzył. Zbierałeś współczucie do pustych kieszeni, a każda łza miała st…
Mówimy, że znamy porządek świata, lecz śmierć zawsze przychodzi nie w porę, jak noc, która zapomniała o zachodzie. Nie można przygotować dłoni na pustkę ani serca na nagłe milczenie czyjegoś imienia. Zawsze zostaje jeszcze…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.
Nauczyłam się jeść samotność powoli, jak jabłko zerwane pod koniec lata, które w dłoniach pachnie spokojem. Nie boję się pustego krzesła naprzeciwko. Cisza siada na nim bez pytania i pozwala mi wreszcie usłyszeć siebie. Ni…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.
Czasem wracam do tamtych ulic, gdzie lato nie znało końca, a moje serce biegło przed czasem. Miałam kieszenie pełne marzeń i kilka piosenek na drogę. Nie pytałam, dokąd prowadzi życie, bo każda ścieżka pachniała początkiem…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.
Pamiętam lata pachnące lipowym wieczorem, kiedy lato mieściło się w jednej sukience. Biegłam przez dni bez oglądania się za siebie, pewna, że czas nigdy mnie nie dogoni. Miałam kieszenie pełne drobnych marzeń, a k…
Za oknem grudzień rozsypuje ciszę, a światło choinki drży na Twojej twarzy. Patrzę na Ciebie dłużej niż zwykle, jakbym chciała zapamiętać tę chwilę na zawsze. Na stole stygnie herbata, kolędy płyną cicho między na…
Czasem wracam do siebie sprzed tylu lat, jak do domu, którego już nie ma. W pamięci wciąż pali się światło, a ja stoję pod drzwiami bez klucza. Tęsknię za dziewczyną, którą byłam, za jej kieszeniami pełnymi jutra…
Stałam przed twoim sercem zbyt długo, trzymając miłość jak bukiet bez wazonu. Wierzyłam, że kiedyś otworzysz drzwi. Z twoich spojrzeń budowałam schody, które zawsze kończyły się ścianą. Każde słowo ogrzewałam w dłon…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.
Odeszłam od ludzi bez trzaskania drzwiami, jak jesień odchodzi od ostatnich liści. Nie zostawiłam adresu. Nie chciałam, żeby ktoś mnie odnalazł. Zbudowałam dom z niedopowiedzianych słów, a okna zasłoniłam własnym…
Wracam z walizką cięższą od wspomnień, a droga jeszcze drży pod moimi stopami. Tyle obcych świateł zostało za plecami. Tyle nocy nauczyło mnie tęsknić. Za oknem przesuwają się znajome drzewa, jakby każde rozpoznaw…
Życie trzyma się na jednej nitce światła, a my nazywamy ją jutrem. Budujemy domy z kruchych godzin, stawiamy na półkach wspólne fotografie, jakby czas nie znał naszego adresu. Tymczasem każda chwila jest porcelaną, którą l…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.
Rodzimy się bez mapy, z dłońmi pustymi jak niezapisane kartki. Pierwszych dróg uczymy się na kolanach, pierwszych strat — na własnym sercu. Nikt nie mówi, gdzie kończy się bezpieczny brzeg ani ile razy będziemy musieli zaczyn…
Przychodzimy na świat z pustymi kieszeniami. Życie wkłada do nich kamienie i światło, ucząc nas ciężaru jednego i kruchości drugiego. Długo nie wiemy, co warto zatrzymać. Młodość biegnie po schodach bez poręczy, pewna, że…
Całe życie pytamy drogowskazy, którędy idzie się do szczęścia. Zdzieramy podeszwy na cudzych ścieżkach, niosąc w kieszeniach mapy, na których ktoś zapomniał zaznaczyć nasze serce. A szczęście nie zostawia adresu. Czasem…
Wchodzę między groby w zimowym milczeniu, a śnieg skrzypi pod moimi krokami. Każdy dźwięk wydaje się zbyt głośny, jakby cisza miała tutaj własne serce. Nagrobki wyrastają z bieli, jak zamknięte drzwi do dawnych światów. Cz…
Wchodzę do parku bez parasola, choć niebo od rana pachnie deszczem. Chcę poczuć chłód na twarzy, jak dowód, że jeszcze potrafię czuć. Alejka tonie w miedzianych liściach, a moje kroki budzą ich szept. Każdy opowiada inną h…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.
Życie budzi się każdego ranka, nie wiedząc, że śmierć oddycha tuż za jego plecami. Idą razem przez świat, jak światło i cień przywiązane do jednej godziny. Bez śmierci kwiat nie wiedziałby, że kwitnie. Bez końca chwila nie…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.
Nie odkładaj życia na lepszą pogodę, bo czas nie sprawdza prognozy przed odejściem. Poranek daje ci garść światła, lecz nie obiecuje, że zachowa je do jutra. Dzisiaj jest jedynym otwartym oknem. Wyjdź więc naprzeciw własn…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.
Poranek kładzie ci dzień na dłoni, kruchy jak skrzydło znalezione na parapecie. Nie pytaj, ile światła w nim zostało, tylko otwórz okno i pozwól mu wejść aż do serca. Czas jest złodziejem w miękkich butach, nie usłyszysz,…
Głośność ustawisz przyciskami urządzenia.























